It struck me – every Day
It struck me – every Day –
The Lightning was as new
As if the Cloud that instant slit
And let the Fire through –
It burned Me – in the Night –
It Blistered to My Dream –
It sickened fresh upon my sight –
With every Morn that came –
I though that Storm – was brief –
The Maddest – quickest by –
But Nature lost the Date of This –
And left it in the Sky –
F636/J362/1863
Het trof me – elke Dag –
De Bliksem was als nieuw
Alsof de Wolk op dat moment openscheurde
En het Vuur doorliet –
Het brandde Mij – in de Nacht –
Gaf Blaren aan Mijn Droom –
Het maakte opnieuw mijn zicht ziek –
Met elke Ochtend die aanbrak –
Ik dacht dat die Storm – van korte duur was –
Het Krankzinnigste – ‘t snelste voorbij –
Maar de Natuur vergat de Tijd Hiervan –
En liet hem hangen in de Lucht –
Mogelijke aanleiding voor dit gedicht zijn de pijn en de angst die Emily Dickinson had voor haar oogziekte. Tweemaal was ze daar langdurig voor behandeld (“acht maanden Siberië”).