Delight is as the flight
Delight is as the flight –
Or in the Ratio of it,
As the Schools would say –
The Rainbow’s way –
A Skein
Flung colored, after Rain,
Would suit as bright,
Except that flight
Were Aliment –
“If it would last”
I asked the East,
When that Bent Stripe
Struck up my childish
Firmament –
And I, for glee,
Took Rainbows, as the common way,
And empty Skies
The Eccentricity –
And so with Lives –
And so with Butterflies –
Seen magic – through the fright
That they will cheat the sight –
And Dower latitudes far on –
Some sudden morn –
Our portion – in the fashion –
Done –
F317/J257/1862
Vreugde is als vliegen –
Of in de Verhouding ervan,
Zoals ze op School zeggen –
De weg van de Regenboog –
Een Streng
Vol kleuren gelanceerd, na de Regen,
Zou hier glashelder bij passen,
Behalve dat vliegen
Voedsel was –
“Mag het blijven duren”
Vroeg ik het Oosten,
Wanneer die Gebogen Streep
Over mijn kinderlijk
Firmament streek –
En ik, voor vreugde,
Regenbogen, tot norm maakte,
En lege Luchten
Afwijkend vond –
Geldt ook voor Levens –
Geldt ook voor Vlinders –
Ze zien er magisch uit – bang
Dat ze gezichtsbedrog zijn –
En hun Schat schenken aan verre streken –
Op ’n onvoorziene Ochtend –
Ons aandeel – in de schepping –
Voltooid.
[1.2] In the Ratio of it – Emily Dickinson leerde op school dat de verhouding tussen hoogte en duur de intensiteit van de vlucht bepaalt van een vlucht. Dat geldt dus ook voor vreugde. Zoiets zou je ook van de regenboog kunnen zeggen, maar dat is meer een beeld waar je tegen opkijkt. Vliegen veronderstelt eigen activiteit.