Going to Heaven!
Going to Heaven!
I don’t know when –
Pray do not ask me how!
Indeed I’m too astonished
To think of answering you!
Going to Heaven!
How dim it sounds!
And yet it will be done
As sure as flocks go home at night
Unto the Shepherd’s arm!
Perhaps you’re going too!
Who knows?
If you should get there first
Save just a little space for me
Close to the two I lost –
The smallest “Robe” will fit me
And just a bit of “Crown” –
For you know we do not mind our dress
When we are going home –
I’m glad I don’t believe it
For it would stop my breath –
And I’d like to look a little more
At such a curious Earth!
I’m glad they did believe it
Whom I have never found
Since the mighty Autumn afternoon
I left them in the ground.
F128/J79/1859
Naar de Hemel gaan!
Ik weet niet wanneer –
Vraag me asjeblieft niet hoe!
Ik ben echt te verbijsterd
Om je antwoord te kunnen geven!
Naar de Hemel gaan!
Wat klinkt dat vaag!
En toch zal het gebeuren
Zo zeker als kuddes ’s nachts naar huis gaan
In de armen van de Herder!
Misschien ga jij er ook heen!
Wie weet?
Als je er als eerste bent
Bewaar maar een plekje voor mij
Dicht bij de twee die ik verloor –
Het kleinste “Gewaad” zal me passen
En zelfs een klein stukje “Kroon” –
Want je weet: we letten niet op onze jurk
Wanneer we naar huis gaan –
Ik ben blij dat ik het niet geloof
Het zou mij de adem benemen –
En ik zou graag wat langer willen kijken
Naar zo’n intrigerende Aarde!
Ik ben blij dat zij het wel geloofden
Degenen die ik nooit heb gevonden
Sinds die gedenkwaardige Herfstmiddag
Dat Ik hen in de grond achterliet.
[2.5] The two I lost – het is niet duidelijk wie Emily Dickinson bedoelde. Ook in gedicht F39 sprak ze over twee dierbaren die ze verloren heeft.
[2.6-7] Robe and Crown – traditionele voorstelling van kleding van heiligen in de hemel.
[3.7] Mighty: gedenkwaardig (gezegde).