I know a place where Summer strives
I know a place where Summer strives
With such a practised Frost –
She – each year – leads her Daisies back –
Recording briefly – “Lost” –
But when the South Wind stirs the Pools
And struggles in the lanes –
Her Heart misgives Her, for Her Vow –
And she pours soft Refrains
Into the lap of Adamant –
And spices – and the Dew –
That stiffens quietly to Quartz –
Upon her Amber Shoe –
F363/J337/1862
Ik weet een plek waar de Zomer strijdt
Met zo’n ervaren Vorst dat –
Zij – elk jaar – haar Madeliefjes terugtrekt –
Met de korte kennisgeving – “Verloren” –
Maar wanneer de Zuidenwind de Poelen roert
En worstelt in de Paden –
Gaat haar Hart twijfelen, aan haar Gelofte –
En giet ze zachte Refreinen
In de schoot van Adamant –
En kruiden – en Dauw –
Die stilletjes verstijft tot Kwarts –
Op haar Amberen Schoen –
[1.3] She: Emily Dickinson maakte van de zomer een vrouwelijke persoon.
[3.1] Adamant: een mythisch materiaal, harder dan diamant, sterker dan staal – in deze kontekst: Harde Grond.
[3.4] Amber: Amber, de oranje gele kleur van barnsteen, een fossiele hars van Naaldbomen.