I prayed, at first, a little Girl,
Because they told me to –
But stopped, when qualified to guess
How prayer would feel – to me –

If I believed God looked around,
Each time my Childish eye
Fixed full, and steady, on his own
In Childish honesty –

And told him what I’d like, today,
And parts of his far plan
That baffled me –
The mingled side
Of his Divinity –

And often since, in Danger,
I count the force ’twould be
To have a God so strong as that
To hold my life for me

Till I could take the Balance
That tips so frequent, now,
It takes me all the while
———to poise –
And then – it doesn’t stay –

F546/J576/1863

Eerst, als klein Meisje, bad ik,
Omdat men mij dat zei –
Maar stopte, toen ik raden kon
Hoe bidden zou voelen – voor mij –

Als ik geloofde dat God op zou kijken,
Elke keer dat mijn Kinderlijke ogen
Zich volledig, en innig, op de zijne richtten
Met Kinderlijke oprechtheid –

En hem zei wat ik graag wou, die dag,
En wat van zijn verre plan
Mij in verwarring bracht –
De wispelturige kant
Van zijn Goddelijkheid –

En sindsdien moet ik vaak, in Nood,
Denken aan de kracht die het geeft
Om zo’n sterke God te hebben
Die mijn leven vasthoudt voor mij

Tot ik mezelf in Balans kon houden
Die tegenwoordig, zo vaak omslaat,
Het kost al mijn tijd
———om in evenwicht te blijven –
En dan – staat het niet stil –