I showed her Heights she never saw
I showed her Heights
———she never saw –
“Would’st Climb,” I said?
She said – “Not so” –
“With me – ” I said – With me?
I showed her Secrets – Morning’s Nest –
The Rope the Nights were put across –
And now – “Would’st have me for a Guest?”
She could not find her Yes –
And then, I brake my life – And Lo,
A Light, for her, did solemn glow,
The larger, as her face withdrew –
And could she, further, “No”?
F346/J446/1862
Ik liet haar Hoogten zien
———die ze nooit gezien had –
“Wil je Klimmen,” zei ik?
Ze zei: – “Nu niet” –
“Met mij –” zei ik – Met mij?
Ik liet haar Geheimen zien – het Ochtendnest –
De Waslijn waarover de Nachten waren gelegd –
En nu – “Wil je mij als Gast?”
Ze kon haar Ja niet vinden –
En toen, brak ik mijn leven – En Zie,
Licht, straalde plechtig, voor haar,
Groter, naarmate haar gezicht wegdraaide –
En kon zij, nog langer “Nee” zeggen?
[5] Morning’s Nest – De dageraad was voor Emily Dickinson haar geliefde moment: het daglicht wordt geboren.
[6] Rope: touw, lijn. Het prachtige beeld van de nachten die als lakens over de waslijn werden gelegd.
Het gedicht kent twee versies. Bovenstaande versie werd naar Susan gestuurd. In de manuscriptenbundels staat een latere versie, waarin de voornaamwoorden zijn omgedraaid. Mogelijk gaat deze versie over Jezus Christus en houdt verband met de religieuze oplevingsbewegingen uit die tijd (Great Awakenings). Emily voelde zich niet geroepen door Jezus en nam afstand van de christengemeenschap in Amherst.
He showed me Hights I never saw –
“Would’st Climb” – He said?
I said, “Not so” –
“With me –” He said – “With me”?
He showed me secrets – Morning’s Nest –
The Rope the Nights were put across –
“And now, Would’st have me for a Guest”?
I could not find my “Yes” –
And then – He brake His Life – And lo,
A light for me, did solemn glow –
The larger, as my face withdrew –
And could I further, “No”?
Hij liet me Hoogten zien die ik nooit gezien had –
“Wil je Klimmen,” – zei Hij?
Ik zei: “Nu niet” –
“Met mij –” zei Hij – “Met mij?”
Hij liet me Geheimen zien – het Ochtendnest –
De Waslijn waarover de Nachten waren gelegd –
“En nu, Wil je mij als Gast?”
Ik kon mijn “Ja” niet vinden –
En toen – brak Hij Zijn leven – En zie,
Licht, straalde plechtig, voor mij –
Groter, naarmate mijn gezicht wegdraaide –
En kon ik, nog langer “Nee” zeggen?