It sifts from Leaden Sieves –
It powders all the Field –
It fills with Alabaster Wool
The Wrinkles of the Road –

It makes an even face
Of Mountain – and of Plain –
Unbroken Forehead from the East
Unto the East – again –

It reaches to the Fence –
It wraps it, Rail by Rail
Till it is lost in Fleeces –
It flings a Crystal Vail

On Stump – and Stack – and Stem –
The Summer’s empty Room –
Acres of Joints – where Harvests were,
Recordless, but for them –

It Ruffles Wrists of Posts
As Ankles of a Queen –
Then stills it’s Artisans – like Ghosts –
Denying they have been –

F291/J311/1862

Ze zeeft met Grauwe Zeven –
Ze poedert heel het Veld –
En vult met Albasten Wol
De Rimpels van de Weg –

Ze geeft een uniform aanschijn –
Aan Bergen – en het vlakke land –
Een ononderbroken Front van het Oosten
Weer – tot aan het Oosten –

Ze reikt tot aan het Hek –
Omwikkelt, Stang voor Stang
Tot ze zich in een Vacht verliest –
Ze werpt een Sluier van Kristal

Op Stronken – Hopen – en Stammen –
De lege Kamer van de Zomer –
Stoppelvelden – waar Oogsten op stonden,
Maar van hen, niets te zien –

Ze stikt Ruches aan de Polsen van de Palen
Zoals bij de Enkels van een Koningin.
Dan fixeert ze haar Werkers – gelijk Geesten –
En doet net alsof ze er niet geweest zijn –

It sifts from Leaden Sieves –
It powders all the Wood –
It fills with Alabaster Wool
The Wrinkles of the Road –

It scatters like the Birds –
Condenses like a Flock –
Like Juggler’s Figures situates
Upon a baseless Arc –

It traverses yet halts –
Disperses as it stays –
Then curls itself in Capricorn –
Denying that it was –

Ze zeeft met Grauwe Zeven –
Ze poedert het hele Bos –
En vult met Albasten Wol
De Rimpels van de Weg –

Ze verspreidt zich als Vogels –
Verdicht zich als een Zwerm –
Zoals Jongleurs Toeren uithalen
In Eindeloze Bogen –

Ze zwerft rond en stopt toch –
Verspreidt zich waar ze blijft –
Dan krult ze haarzelf in een Steenbok
En doet net alsof ze er niet was –