Of Bronze – and Blaze –
The North – tonight –
So adequate – it forms –
So preconcerted with itself –
So distant – to alarms –
An Unconcern so sovreign
To Universe, or me –
Infects my simple spirit
With Taints of Majesty –
Till I take vaster attitudes –
And strut upon my stem –
Disdaining Men, and Oxygen,
For Arrogance of them –

My Splendors, are Menagerie –
But their Competeless Show
Will entertain the Centuries
When I, am long ago,
An Island in dishonored Grass –
Whom none but Daisies – know.

F319/J290/1862

Uit Brons – en Gloed –
Krijgt het Noorden – vannacht –
Zo passend – vorm –
Zo ingenomen met zichzelf –
Zo verre van – elke paniek –
Zo’n soevereine Onverschilligheid
Voor het Universum, of voor mij –
Het steekt mijn simpele geest aan
Met Smetten van Majesteit –
Tot ik een grootser houding aanneem –
En met opgeheven borst paradeer –
De Mensen minacht, en de Zuurstof,
Die ze met hun Arrogantie verbruiken –

Mijn Pracht, is als een Circus –
Maar haar Ongeëvenaarde Show
Biedt vermaak voor Eeuwen
Als ik, al lang dood,
Een Eiland in roemloos Gras ben –
Dat enkel de Madeliefjes – kennen.