On such a night, or such a night,
Would anybody care
If such a little figure
Slipped quiet from its chair,

So quiet – Oh how quiet,
That nobody might know
But that the little figure
Rocked softer – to and fro –

On such a dawn, or such a dawn –
Would anybody sigh
That such a little figure
Too sound asleep did lie

For Chanticleer to wake it –
Or stirring house below –
Or giddy bird in orchard –
Or early task to do?

There was a little figure plump
For every little knoll,
Busy needles, and spools of thread –
And trudging feet from school –

Playmates, and holidays, and nuts –
And visions vast and small –
Strange that the feet so precious charged
Should reach so small a goal!

F84/J146/1859

In zo’n nacht, of welke nacht ook,
Zou iemand het merken
Dat zo’n klein figuurtje
Stilletjes van zijn stoel gleed,

Zo stil – Och zo stil,
Dat niemand het zou merken
Dat het kleine figuurtje echt
Zachter heen en weer schommelde –

Bij zo’n dageraad, bij zo’n dageraad –
Zou iemand een zucht slaken
Dat zo’n klein figuurtje
Te diep in slaap lag

Om door de Haan gewekt te worden –
Of door het gerommel van het huis beneden –
Of een duizelige vogel in de boomgaard –
Of een ochtendklusje?

Er stond een mollig, klein figuurtje
Voor elke kleine hobbel,
Druk met naalden, en klosjes garen –
En sjokkende voeten uit school –

Speelkameraadjes, vakanties, en gekkigheid –
En grootse en kleine dromen –
Vreemd dat voeten met zo’n kostbare lading
Zo’n kleine bestemming bereiken!