The Night was wide, and furnished scant
With but a single Star –
That often as a Cloud it met –
Blew out itself – for fear –

The Wind pursued the little Bush –
And drove away the Leaves
November left –
———then clambered up
And fretted in the Eaves –

No Squirrel went abroad –
A Dog’s belated feet
Like intermittent Plush, be heard
Adown the empty Street –

To feel if Blinds be fast –
And closer to the fire –
Her little Rocking Chair to draw –
And shiver for the Poor –

The Housewife’s gentle Task –
How pleasanter – said she
Unto the Sofa opposite –
The Sleet – than May, no Thee –

F617/J589/1863

De Nacht was weids, en schaars gemeubileerd
Met maar een enkele Ster –
Die telkens als ze een Wolk tegenkwam –
Zichzelf uitblies – van angst –

De Wind joeg achter een klein Struikje aan –
En dreef de Bladeren weg
Die november achterliet –
———klauterde daarna omhoog
En jankte door de Dakgoten –

Geen Eekhoorn waagde zich naar buiten –
De late voetstappen van een Hond
Waren te horen, als een wisselend Pluchen geluid
Tot aan het einde van de lege Straat –

Nagaan of de Luiken goed vastzitten –
Dichter bij het haardvuur –
Haar kleine Schommelstoel schuiven –
En huiveren om Arme Mensen –

De zachtaardige Taak van een Huisvrouw –
Hoeveel aangenamer – zei ze
Tegen de Bank tegenover haar –
Is de IJzel – dan Mei, zonder Jou –