The Wind – tapped like a tired Man –
And like a Host – “Come in”
I boldly answered – entered then
My Residence within

A Rapid – footless Guest –
To offer whom a Chair
Were as impossible as hand
A Sofa to the Air –

No Bone had He to bind Him –
His Speech was like the Push
Of numerous Humming Birds at once
From a superior Bush –

His Countenance – a Billow –
His Fingers, as He passed
Let go a music – as of tunes
Blown tremulous in Glass –

He visited – still flitting –
Then like a timid Man
Again, He tapped – ’twas flurriedly –
And I became alone –

F621/J436/1863

De Wind – klopte aan als een oude Man –
En als een Gastvrouw – antwoordde ik
Resoluut – “Kom binnen” – en toen trad hij
Mijn Woning binnen

Een Snelle Gast – zonder voeten –
Aan wie een Stoel aanbieden
Even onmogelijk was als
De Lucht een Bank aanreiken –

Geen Botten die Hem bijeen hielden –
Zijn Spreken klonk als het Kabaal
Van talloze Kolibries tegelijk
Vanuit een hoger Struikgewas –

Zijn Voorkomen – een Golf –
Zijn Vingers, bij het voorbijgaan
Lanceerden een muziek – als het geluid
Van het zingen van trillend Glas –

Hij kwam op bezoek – bleef fladderen –
Als een verlegen Man klopte Hij toen
Nog eens – kort en opgewonden –
En ik bleef alleen achter –