The Winters are so short –
I’m hardly justified
In sending all the Birds away –
And moving into Pod –

Myself – for scarcely settled –
The Phebes have begun –
And then – it’s time to strike my Tent –
And open House – again –

It’s mostly, interruptions –
My Summer – is despoiled –
Because there was a Winter – once –
And all the Cattle – starved –

And so there was a Deluge –
And swept the World away –
But Ararat’s a Legend – now –
And no one credits Noah –

F532/J403/1863

De Winters zijn zo kort –
Ik heb amper reden
Om alle Vogels weg te sturen –
En mijn Cocon op te zoeken –

Nauwelijks had ik mezelf geïnstalleerd –
Of de Vliegenvangers zijn al begonnen –
Dan – tijd om mijn Tent op te slaan –
En het Huis – weer openzetten –

Het zijn vooral, onderbrekingen –
Mijn Zomer – is verpest –
Want ooit – waren er Winters –
En al het Vee – stierf van de honger –

Dus was er een Zondvloed –
Vaagde de Wereld weg –
Maar Ararat is een Mythe – nu –
En niemand gelooft Noach meer –