Those fair – fictitious People –
The Women – plucked away
From our familiar Lifetime –
The Men of Ivory –

Those Boys and Girls, in Canvas –
Who stay upon the Wall
In Everlasting Keepsake –
Can Anybody tell?

We trust – in places perfecter –
Inheriting Delight
Beyond our faint Conjecture –
Our dizzy Estimate –

Remembering ourselves, we trust –
Yet Blesseder – than We –
Through Knowing – where We only hope –
Receiving – where we – pray –

Of Expectation – also –
Anticipating us
With transport, that would be a pain
Except for Holiness –

Esteeming us – as Exile –
Themself – admitted Home –
Through gentle Miracle of Death –
The Way ourself, must come –

F369/J499/1862

Die mooie – fictieve Mensen –
De Vrouwen – weggeplukt
Uit ons vertrouwde Leven –
De Mensen van Ivoor –

Die Jongens en Meisjes, op Doek –
Die aan de Muur blijven hangen
Als Eeuwig Aandenken –
Kan Iemand het ons vertellen?

We vertrouwen – op een volmaakter plek –
Vreugde te erven
Voorbij onze vage Vermoedens –
Onze duizelingwekkende Inschattingen –

Ze blijven aan ons denken, vertrouwen we –
Toch Gezegender – dan wij –
Want zij weten – waar Wij slechts op hopen –
Zij ontvangen – waar wij – bidden –

In Afwachting – ook –
Zijn ze ons voorgegaan
In vreugde, die pijn zou doen
Behalve voor de Heiligen –

Ze beschouwen ons – als Ballingen –
Zelf – zijn ze al Thuis toegelaten –
Door het zachte Wonder van de Dood –
De Weg die voor Onszelf, nog moet komen –