‘Twas just this time, last year, I died.
I know I heard the Corn,
When I was carried by the Farms –
It had the Tassels on –

I thought how yellow it would look –
When Richard went to mill –
And then, I wanted to get out,
But something held my will.

I thought just how Red – Apples wedged
The Stubble’s joints between –
And the Carts stooping round the fields
To take the Pumpkins in –

I wondered which would miss me, least,
And when Thanksgiving, came,
If Father’d multiply the plates –
To make an even Sum –

And would it blur the Christmas glee
My Stocking hang too high
For any Santa Claus to reach
The Altitude of me –

But this sort, grieved myself,
And so, I thought the other way,
How just this time, some perfect year –
Themself, should come to me –

F344/J445/1862

Juist rond deze tijd, vorig jaar, stierf ik.
Ik weet nog dat ik de Maïs kon horen,
Toen ik langs de Boerderijen werd gereden –
Er zaten Pluimen aan –

Ik dacht hoe geel het eruit zou zien –
Als Richard ging malen –
En toen, wilde ik er uitkomen,
Maar iets hield mij tegen.

Ik dacht net hoe Rood – de Appels geklemd
Tussen de Stoppels zaten –
En hoe de Karren zich door de velden bogen
Om de Pompoenen binnen te halen –

Ik vroeg me af wie me het minst zou missen,
En wanneer het Thanksgiving werd,
Of Vader de borden had aangevuld –
Om een gelijk Aantal te krijgen –

En zou het de Kerstvreugde verminderen
Als mijn Kous te hoog zou hangen
Waar geen enkele Kerstman
Bij de Hoogte van mij kan –

Maar dit soort gedachten, maakte me triest,
En dus, dacht ik in een andere richting,
Hoe juist rond deze tijd, in ‘n perfect jaar –
Zijzelf, naar mij toe zouden komen –