Where bells no more affright the morn
Where bells no more
———affright the morn –
Where scrabble never comes –
Where very nimble Gentlemen
Are forced to keep their rooms –
Where tired Children placid sleep
Thro’ Centuries of noon
This place is Bliss – this town is Heaven –
Please, Pater, pretty soon!
“Oh could we climb where Moses stood,
And view the Landscape o’er”
Not Father’s bells – nor Factories,
Could scare us any more
F114/J112/1859
Waar klokken niet langer
———de morgen doen schrikken –
Waar nooit kabaal klinkt –
Waar zeer kwieke Heren
Verplicht in hun kamers moeten blijven –
Waar vermoeide Kinderen rustig slapen
Eeuwenlang door de middag heen
Deze plek is Zalig – deze stad Hemels –
Alsjeblieft, Vader, laat het snel gebeuren!
“Och, konden we klimmen waar Mozes stond,
En het landschap overzien.”
Noch de klokken van Vader – noch de Fabrieken,
Zouden ons nog bang kunnen maken
1.1] Bells – Emily Dickinson ergerde zich aan haar vader die in alle vroegte de huiselijke klok luidt.
[3.1-2] Beide regels zijn een citaat uit There is a land of pure delight, hymne van Isaac Watts (1674-1748).
[3.3] Factories – het kabaal van de fabrieken.