Uncategorized – Pagina 224

Facts by our side are never sudden

Facts by our side are never sudden
Until they look around
And then they scare us like a spectre
Protruding from the Ground –

The hight of our portentous Neighbor
We never know –
Till summoned to his recognition
By an Adieu –
Adieu for whence
——–the sage cannot Conjecture
The bravest die
As ignorant of their resumption
As you or I –

F1530/J1497/1880

Feiten in onze buurt zijn er nooit ineens
Tot ze om zich heen kijken
En ons dan laten schrikken als een spook
Dat plots uit de Grond komt –

De lengte van onze kolossale buurman
Weten we helemaal niet –
Tot we uitgenodigd zijn hem goed te bekijken
Bij een Afscheid –
Afscheid waarheen,
——–daar hebben de wijzen geen idee van
De dapperste sterven
Even onwetend over hun wederopstanding
Als jij of ik –

Varianten:
– voor “portentous” (regel 5): “unknown” (onbekende);
– de laatste regel: “As Cowards do” (Als de Angsthazen).

I saw the wind within her

I saw the wind within her –
I knew it blew for me –
But she must buy my shelter
I asked Humility

I watched the fluttering spirit
That would not intercede
Gibraltar could surrender
But not this little maid –
Precisely how it ended –
Redemption is the one
Of whom the explanation
Is hitherto unknown –

The saved have no remembrance
In our competing Days
‘Tis still an assistance
But their’s forget in praise

F1531/J1502/1880

Ik zag de wind in haar –
Ik wist dat hij voor mij blies –
Maar ze moet mij betalen voor onderdak
Ik vroeg er Nederigheid voor

Ik keek naar de fladderende geest
Die niet wilde bemiddelen
Gibraltar kon zich overgeven
Maar niet deze kleine meid –
Precies zo eindigde het –
Verlossing is één ding
Waarvan de uitleg
Tot nu toe niet bekend is –

Wie verlost zijn krijgen geen gedenkteken
In onze oorlogszuchtige Dagen
Voelt het nog steeds als steun
Maar die van hun zijn vergeten in lofzang

“Haar” – wie of wat is onduidelijk: een persoon of haar ziel misschien?
“I Asked Humilty” kan ook betekenen: ‘Ik vroeg het aan Nederigheid”.
“Gibraltar”: bijna onneembare vesting, die toch door Tāriq ibn Ziyād in 711 veroverd werd.
De tekst in het manuscript is onsamenhangend met diverse vage varianten. Deze versie is meer dan een eeuw later samengevoegd door Ralph William Franklin. De tekst roept veel vragen op.

More than the Grave is closed to me

More than the Grave is closed to me –
The Grave and that Eternity
To which the Grave adheres –
I cling to nowhere till I fall –
The Crash of nothing, yet of all –
How similar appears –

F1532/J1503/1880

Meer nog dan het Graf is voor mij gesloten –
Het Graf en die Eeuwigheid
Waaraan het Graf verbonden is –
Ik klamp me nergens aan vast tot ik val –
Een Smak van niets, en toch van alles –
Het ziet er zo hetzelfde uit –

Variant voor “yet” (regel 5): “and”(en).

Of whom so dear

Of whom so dear
The name to hear
illumines with a Glow
as intimate – as fugitive
As Sunset on the snow –

F1533/J1504/1880

Van wie zo dierbaar is
De naam te horen
Licht op met een Gloed
Even intiem – even vluchtig
Als een Zonsondergang in de sneeuw –

Variant voor “intimate” (regel 4): “magical”(magisch).

I do not care – why should I care

I do not care – why should I care
And yet I fear I’m caring
To rock a fretting truth to sleep –
Is short security
The terror it will wake
persistent as perdition
Is harder than to face
the frank adversity –

F1534/1880

Het kan me niet schelen – waarom zou het
Toch ben ik bang dat het me iets kan schelen
Een knagende waarheid in slaap wiegen –
Geeft een korte bescherming
De terreur die het zal wekken
is hardnekkig als de verdoemenis
En zwaarder dan onder ogen zien
Van de onverbloemde rampspoed –

Varianten:
– voor “fretting” (regel 3): “crying” (krijsende), “wailing” (jammerende);
– voor “short” (regel 4): “no” (geen), “frail” (breekbare), “poor” (armzalige).

She could not live upon the Past

She could not live upon the Past
The Present did not know her
And so she sought this sweet at last
And nature gently owned her
The mother that has not a Knell
for either Duke or Robin

F1535/J1505/1880

Ze kon niet met het Verleden leven
Het Heden kende haar niet
En zo zocht ze deze zoetheid op het einde
En de natuur nam haar zachtjes op
De moeder die geen Doodsklokken luidt
Niet voor de Oehoe, of voor de Roodborst

“Duke”: oehoe, de grootste uilensoort met een spanwijdte van meer dan anderhalve meter.

You cannot make Remembrance grow

You cannot make Remembrance grow
When it has lost its Root –
The tightening the Soil around
And setting it upright
Deceives perhaps the Universe
But not retrieves the Plant –
Real Memory, like Cedar Feet
Is shod with Adamant –
Nor can you cut Remembrance down
When it shall once have grown –
Its Iron Buds will sprout anew
However overthrown –

F1536/J1508/1880

Je kunt Herinnering niet laten groeien
Wanneer ze haar Wortel heeft verloren –
Het aandrukken van de Grond eromheen
En haar rechtop zetten
Misleidt misschien de Wereld
Maar herstelt de Plant niet.
Oprecht Geheugen, als de Voet van de Ceder
Heeft schoenen van Adamant –
Ook kun je Herinnering niet afsnijden
Als ze eenmaal gegroeid is –
Haar Spijkerharde Knoppen lopen weer uit
Zelfs als ze omgekapt zijn –

“Adamant” is een mythisch materiaal. Extreem stevig, harder dan diamant, sterker dan staal.

Emily Dickinson

Gedichten

Categorie archieven: Uncategorized