My Life had stood – a Loaded Gun –
In Corners – till a Day
The Owner passed – identified –
And carried Me away –

And now We roam in Sovereign Woods –
And now We hunt the Doe –
And every time I speak for Him –
The Mountains straight reply –

And do I smile, such cordial light
Upon the Valley glow –
It is as a Vesuvian face
Had let its pleasure through –

And when at Night – Our good Day done –
I guard My Master’s Head –
‘Tis better than the Eider–Duck’s
Deep Pillow – to have shared –

To foe of His – I’m deadly foe –
None stir the second time –
On whom I lay a Yellow Eye –
Or an emphatic Thumb –

Though I than He – may longer live
He longer must – than I –
For I have but the power to kill,
Without – the power to die –

F764/J754/1863

Mijn Leven had – als een Geladen Geweer –
In de Hoek gestaan – tot op een Dag
De Eigenaar voorbijkwam – me herkende –
En Mij met zich meenam –

En nu zwerven We door Vorstelijke Bossen –
Jagen We op de Hinde –
En telkens als ik voor Hem spreek –
Geven de Bergen gelijk antwoord –

Als ik glimlach, gloeit er over het Dal
Zo’n hartverwarmend licht –
Het is alsof het gelaat van de Vesuvius
Zijn vreugde heeft uitgestraald –

En ’s Nachts – na een mooie Dag voor Ons –
Als ik over Mijn Meesters Hoofd waak –
Voelt het beter dan het diepe Kussen
Van de Eider-Eend – te hebben gedeeld.

Voor Zijn vijand – ben ik een dodelijke rivaal –
Niemand roert zich een tweede keer –
Op wie ik mijn Vizier richt –
Of het delicate Duimgebaar maak –

Al leef ik misschien langer – dan Hij –
Hij moet nog langer – dan Ik –
Want ik heb slechts de macht om te doden,
Zonder – de macht om te sterven –