No Notice gave She, but a Change –
No Message, but a Sigh –
For Whom, the Time did not suffice
That She should specify.

She was not warm, though Summer shone
Nor scrupulous of cold
Though Rime by Rime, the steady Frost
Upon Her Bosom piled –

Of shrinking ways –
———she did not fright
Though all the Village looked –
But held Her gravity aloft –
And met the gaze – direct –

And when adjusted like a Seed
In careful fitted Ground
Unto the Everlasting Spring
And hindered but a Mound

Her Warm return, if so she chose –
And We – imploring drew –
Removed our invitation by
As Some She never knew –

F860/J804/1864

Geen Waarschuwing gaf Ze, Veranderde alleen –
Geen Boodschap, slechts een Zucht –
Voor Wie, daarvoor ontbrak Haar de Tijd
Om het duidelijk te maken.

Ze werd niet warm, al scheen de Zomerzon
Noch bekommerde ze zich om de kou
Hoewel de vasthoudende Vorst, Rijp op Rijp
Op haar Boezem stapelde –

Voor een teruggetrokken bestaan –
———deinsde ze niet terug
Al keek het gehele Dorp toe –
Maar hield Haar waardigheid overeind –
En keek elke blik – recht aan –

En toen ze, als een Zaadje neergelegd werd
In met zorg voorbereide Grond
Op weg naar de Eeuwigdurende Lente
En slechts een Hoop Zand haar Warme terugkeer

Tegenhield, mocht ze daarvoor kiezen –
Trokken Wij – die er smekend bij stonden –
Onze uitnodiging weer in
Alsof Zij Sommigen nooit had gekend –