Het gedicht vormt de conclusie in een brief aan Samuel Bowles: “Lieve hr. Bowles. We vertelden u dat we nooit hebben leren bidden – maar onze boezem vol sproeten draagt vrienden – op een eigen manier – naar een eenvoudiger hemel – en menigmaal – laten wij daar hun pijn bij de Maagd Maria” (L313).
[1.3] Second face: het hemelse voorkomen, waar het aardse gezicht het eerste is.