The Luxury to apprehend
The Luxury ’twould be
To look at Thee a single time
An Epicure of Me

In whatsoever Presence makes
Till for a further Food
I scarcely recollect to starve
So first am I supplied –

The Luxury to meditate
The Luxury it was
To banquet on thy Countenance
A Sumptuousness bestows

On plainer Days, whose Table far
As Certainty can see
Is laden with a single Crumb
The Consciousness of Thee.

F819/J815/1864

De Luxe om te beseffen
Wat een Luxe het zou zijn
Om een enkele keer naar U te kijken
Maakt een Levensgenieter van Mij

In Aanwezigheid van wie dan ook
Totdat ik, op zoek naar meer Voedsel,
Me nauwelijks nog herinner dat ik hongerlijd
Zo verzadigd ben ik al –

De Luxe om te denken wat
Voor Luxe het was
Om te smullen van uw Gelaat
Schenkt een Weelde

Op gewoner Dagen, waarvan de Tafel zo ver
Als Zekerheid kan zien
Beladen is met een enkele Kruimel
Het Besef van Uw bestaan.