There is a June when Corn is cut
And Roses in the Seed –
A Summer briefer than the first
But tenderer indeed

As should a Face supposed the Grave’s
Emerge a single Noon
In the Vermillion that it wore
Affect us, and return –

Two Seasons, it is said, exist –
The Summer of the Just,
And this of Ours, diversified
With Prospect, and with Frost –

May not our Second with its First
So infinite compare
That We but recollect the one
The other to prefer?

F811/J930/1864

Er is een Juni waarin Maïs wordt afgesneden
En Rozen Bottels dragen –
Een Zomer korter dan de eerste
Maar zeker zachter

Alsof een Gezicht dat men in het Graf waande
Nog één keer in de Middag verrijzen zou
In het Vermiljoen dat het droeg
Ons diep zou raken, en terugkeren –

Twee seizoenen bestaan er, zegt men –
De Zomer der Rechtvaardigen,
En deze van Ons, met afwisselend
Vooruitzichten, en Vorst –

Kan onze Tweede niet met haar Eerste
Zo oneindig verschillen
Dat We ons de ene slechts herinneren
Om de voorkeur te geven aan de ander?