How noteless Men, and Pleiads, stand,
Until a sudden sky
Reveals the fact that One is rapt
Forever from the Eye –

Members of the Invisible,
Existing, while we stare,
In Leagueless Opportunity,
O’ertakenless, as the Air –

Why didn’t we detain Them?
The Heavens with a smile,
Sweep by our disappointed Heads
Without a syllable –

F342/J282/1862

Onopgemerkt blijven Mensen, en Plejaden,
Tot onverwachts de hemel
Het feit onthult dat er Eentje
Voor altijd aan het Oog is onttrokken –

Leden van het Onzichtbare,
Zij bestaan, terwijl wij blijven staren,
Naar Onmetelijke Mogelijkheden,
Niet te achterhalen, als de Lucht –

Waarom hielden we Hen niet vast?
De Hemel veegt met een glimlach,
Langs onze teleurgestelde Hoofden
Zonder iets te zeggen –