↓
 

Emily Dickinson

Gedichten

Categorie archieven: Uncategorized

Bericht navigatie

<< 1 2 … 241 242 243 244 245 246 247 … 265 266 >>

Some Arrows slay but whom they strike

Emily Dickinson

Some Arrows slay but whom they strike,
But this slew all but him,
Who so appareled his Escape,
Too trackless for a Tomb –

F1666/J1565/1884

Sommige Pijlen doden alleen wie ze raken,
Maar deze velde ieder behalve hem,
Die zijn Ontsnapping zo goed vermomde,
Dat hij geen spoor achterliet voor een Graf –

“Escape”: ontsnapping, vlucht, ook bevrijding (naar het eeuwig leven).
In een kort briefje aan Susan Dickinson, precies een jaar na de dood van haar zoon Gilbert, waar Emily Dickinson een bijzondere band mee heeft. Ze schrijft: “Tweemaal, toen ik buiten rode bloemen had, klopte Gilbert, hief zijn lieve hoed op en vroeg of hij ze mocht aanraken. Ja, en ze ook meenemen, zei ik, maar beleefdheid verbood het hem. Bovendien, hij verzamelde harten, geen bloemen.”

Parting with Thee reluctantly

Emily Dickinson

Parting with Thee reluctantly,
That we have never met,
A Heart sometimes a Foreigner,
Remembers it forgot –

F1667/J1614/1884

Met tegenzin afscheid van U nemen,
Aangezien we elkaar nooit hebben ontmoet,
Een Hart dat soms een Vreemde is,
Onthoudt dat het wat vergeten is –

Geschreven op een kaartje voor de ouders van vriendin Mabel Todd, die bij huize Dickinson op bezoek kwamen. Maar Emily heeft ze niet gezien. De kaart eindigt met een bijbelcitaat: “In de hele Ruimte werden die argeloze woorden van Adam en Eva nooit overtroffen, “Ik was bang en verborg Mezelf –“ (Genesis 3,10).

Apparently with no surprise

Emily Dickinson

Apparently with no surprise
To any happy Flower
The Frost beheads it at its play –
In accidental power –
The blonde Assassin passes on –
The Sun proceeds unmoved
To measure off another Day
For an Approving God.

F1668/J1624/1884

Kennelijk verrast het
Elke blije Bloem niet
Dat de Vorst haar in zijn spel onthoofdt –
Met onvoorziene kracht –
Komt de blonde Moordenaar langs –
En de Zon gaat onverstoord voort
Om er nog een dag uit te halen
Voor een God die het prima vindt.

Oh what a Grace is this

Emily Dickinson

Oh what a Grace is this –
What Majesties of Peace –
That having breathed
The fine – ensuing Right
Without Diminuet Proceed!

F1669/J1615/1884

O wat voor Genade is dit –
Welke Majesteiten van Vrede –
Hebben hierover de adem uitgeblazen
Het zuivere – Recht dat daaruit voortvloeit
Gaat Ononderbroken Door!

“Right” – de context kan het verduidelijken. Het gedicht komt uit een brief aan de ouders van Mabel Todd. Emily Dickinson schrijft daarin over haar sterke geloof in onsterfelijkheid. Ze beschouwt dit als een groot voorrecht in haar leven. In de bijbel blaast God de adem van de geest over de wereld uit.

The Jay his Castanet has struck

Emily Dickinson

The Jay his Castanet has struck
Put on your muff for Winter
The Tippet that ignores his voice
Is impudent to nature
Of Swarthy Days he is the close
His Lotus is a chestnut
The Cricket drops a sable line
No more from your’s at present

F1670/J1635/1884

De Vlaamse Gaai klepperde met zijn Castagnetten
Doe je Mof aan voor de Winter
De Bontkraag die zijn stem smoort
Staat brutaal tegenover de natuur
Van de Donkere Dagen is hij het maatje
Zijn Lotusbloem is de kastanje
De Krekel zet een somber deuntje in
Voorlopig niet erger dan dat van jou

“A sable line” – (letterlijk) een duistere versregel.
Varianten:
– voor “muff” (regel 2): “Bells” (Belletjes);
– voor “ignores” (regel 3): “resists” (weerstaat);
– voor regel 4: “Is renegade to nature” (Verraadt de natuur);
– voor regel 3-4:
“The Tippet that does not arise” (De Bontkraag die niet opstaat)
“Is ablative to Nature” (Doet afbreuk aan de natuur).

1885

Emily Dickinson

Take all away from me

Emily Dickinson

Take all I have away
But leave me Ecstasy,
And I am richer then
than all my fellow men
Is it becoming me to dwell so wealthily
When by my very Door
Are these possessing more
In abject poverty –

F1671/J1640/1885

Neem alles wat ik heb van me af
Maar laat me de Extase,
En ik zal rijker zijn
dan al mijn medemensen
Past het dat ik zo luxueus leef
Terwijl er juist aan mijn Deur
Staan die meer bezitten,
In troosteloze armoe –

Varianten:
– voor regel 1: Take all away from me” (Neem alles van me af);
– voor “Is it becoming” (regel 5): “Ill it becometh” (Kwalijk dat ik);
– voor “wealthily” (regel 5): “India” – land van rijkdom;
– voor ‘abject” (regel 8): “boundless” (grenzeloze).

Bericht navigatie

<< 1 2 … 241 242 243 244 245 246 247 … 265 266 >>

Verzamelde
Gedichten
met Nederlandse
vertaling

  • Home
  • Index Engelse Beginregels

  • Bloemlezing
  • Biografie
  • Fauna
  • Flora
  • Kunst
  • Leeswijzer
  • Links
  • Literatuur
  • Over deze site
  • Zoeken ?

© Vertaling Adrie Lint – De vertaling mag met schriftelijke toestemming worden gebruikt voor niet-commerciële doeleinden.

↑