Morning, that comes but once,
Considers coming twice –
Two Dawns upon a single Morn
Make Life a sudden price –
F1645/J1610/1884
De Ochtend, die maar één keer komt,
Overweegt twee keer te komen –
Twee Dageraden op één Morgen
Geven het Leven een onverwachte waarde –
The Auctioneer of Parting
His “Going, going, gone”
Shouts even from the Crucifix,
And brings his Hammer down –
He only sells the Wilderness,
The prices of Despair
Range from a single human Heart
To Two – not any more –
F1646/J1612/1884
De Veilingmeester van het Heengaan
Roept zelfs nog van het Kruis af
Zijn “Eenmaal, andermaal, en weg”
En slaat zijn Hamer neer –
Hij verkoopt alleen Leegte,
De prijs van de Wanhoop
Varieert van een enkel menselijk Hart
Tot Twee – zeker niet meer –
Not knowing when the Dawn will come,
I open every Door,
Or has it Feathers, like a Bird,
Or Billows, like a Shore –
F1647/J1619/1884
Wanneer de Dageraad komt weet ik niet,
En ik open alle Deuren,
Of heeft het Veren, als een Vogel,
Of Golven, als een Kust –
Not knowing when Herself may come,
I open every Door,
Or has she Feathers, like a Bird,
Or Billows, like a Shore –
Wanneer Ze mag komen weet ik niet,
En ik open alle Deuren,
Of heeft ze Veren, als een Vogel,
Of Golven, als een Kust –
A Flower will not trouble her,
——–it has so small a Foot,
And yet if you compare the Lasts,
Her’s is the smallest Boot –
F1648/J1621/1884
Een Bloem maakt haar niet van streek,
——–ze heeft zo’n kleine Voet,
En toch als je de Modellen vergelijkt,
Is die van haar het kleinste Laarsje –
Back from the Cordial Grave I drag thee
He shall not take thy Hand
Nor put his spacious Arm around thee
That none can understand
F1649/J1625/1884
Terug uit het nog Warme Graf sleep ik je
Laat haar je hand niet pakken
Noch zijn brede Arm om u heen slaan
Waar niemand iets van begrijpt
The pedigree of Honey
Does not concern the Bee,
Nor lineage of Ecstasy
Delay the Butterfly
On spangle journeys to the peak
Of some perceiveless Thing –
The right of way to Tripoli
A more essential thing –
F1650/J1627/1884
Om de stamboom van Honing
Maakt een Bij zich niet druk,
Ook om de afkomst van Extase
Houdt de Vlinder zich niet in
Op zijn sprankelende tochten naar de top
Van Iets wat nauwelijks zichtbaar is –
Het recht van doorgang naar Vrijheid
Is een veel belangrijker zaak –
The pedigree of Honey
Does not concern the Bee,
A Clover, any time, to him
Is Aristocracy –
Om de stamboom van Honing
Maakt een Bij zich niet druk,
Een Klavertje, elke keer weer,
Is voor hem van Adel –
As from the Earth the light Balloon
Asks nothing but release –
Ascension that for which it was,
Its soaring Residence.
The spirit looks upon the Dust
That fastened it so long
With indignation,
As a Bird
Defrauded of it’s Song.
F1651/J1630/1884
Zoals vanaf de Aarde het lichte Ballonnetje
Enkel vraagt losgelaten te worden –
Was Hemelvaart zijn bestaan,
Zweven zijn Thuis.
Zo beziet de geest het Stof
Dat hem zo lang gevangenhield
Ziedend van woede,
Als een Vogel
Die beroofd is van zijn Zang.