Categorie archieven: Uncategorized

Some one prepared this mighty show

Emily Dickinson

Some one prepared this mighty show
To which without a Ticket go
The nations and the Days –

Displayed before the simplest Door
That all may witness it and more
The pomp of Summer Days

F1678/J1644/1885

Iemand heeft dit machtige spektakel bereid
Waar ze zonder Kaartje naartoe gaan
De Volkeren en de Dagen –

Vertoond tegenover de gewoonste Deur
Dat ieder getuige mag zijn en nog veel meer
Van de pracht van Zomerdagen

De handgeschreven tekst is behoorlijk rommelig en de indeling is onduidelijk. Voor dit gedicht is de tekstuitgave van Thomas H. Johnson gevolgd, omdat deze versie bekender is.
Varianten:
– voor “without a Ticket” (regel 2): “without Delay” (Onverwijld);
– voor regel 3: “The Ehtiopian Days” (De Zonnige Dagen);
– voor regel 4: “Pass slow before the humblest Door” Ze gaan traag voorbijgaan aan de eenvoudigste Deur);
– voor regel 5: “That all may examine them – and more” (Zodat ieder ze kan bekijken – en meer).

The Ditch is dear to the Drunken man

Emily Dickinson

The Ditch is dear to the Drunken man
For is it not his Bed – his Advocate – his Edifice –
How safe his fallen Head
In her disheveled Sanctity –
Above him is the sky –
Oblivion bending over him
And Honor leagues away –

F1679/J1645/1885

De Sloot is de Dronkaard dierbaar.
Want is het niet zijn Bed – zijn Vriend – zijn Pand –
Hoe veilig is zijn gevallen hoofd
In haar slonzige Heiligdom –
Boven hem staat de hemel –
Vergetelheid buigt zich over hem
En Eer is mijlenver weg –

“Advocate”: advokaat, pleitbezorger, maar ook supporter, vriend (Noah Webster, Lexicon, 1844).
Varianten:
– voor regel 7: “And Doom a fallacy” (En Doem een illusie)
– voor regel 6 – 7:
“Oblivion enfolding him” (Vergetelheid omarmt hem)
“With tender infamy” (Met vriendelijke schaamteloosheid).

The Ecstasy to guess

Emily Dickinson

The Ecstasy to guess,
Were a receipted Bliss
If Grace could talk –

F1680/J1608/1885

De Extase van het te raden,
Zou een gedocumenteerde Zegen zijn
Indien Genade kon spreken –

Boven het gedicht staat geschreven: “Lieve Vrienden, Ik stuur een berichtje uit een Mond die niet kan spreken”. En eronder stond “Liefs” zonder afzender.

“Red Sea,” indeed! Talk not to me

Emily Dickinson

“Red Sea,” indeed! Talk not to me
Of purple Pharaoh –
I have a Navy in the West
Would pierce his Columns thro’ –
Guileless, yet of such Glory fine
That all along the Line
Is it, or is it not, marine –
Is it, or is it not, divine –
The Eye inquires with a sigh
That Earth sh’d be so big –
What Exultation in the Woe –
What Wine in the fatigue!

F1681/J1642/1885

“Rode Zee,” ja zeker! Spreek me niet
Van de paarse Farao –
Ik heb een Vloot in het Westen
Die zijn Gelederen uiteenscheurt –
Zonder moeite, maar met zo’n Pracht
Dat de gele Horizon
Zee is, of niet –
God is, of niet –
Het Oog vraagt zich met een zucht af
Hoe groots de Aarde wel niet is –
Wat een Verrukking in de Ellende –
Wat een Wijn voor wie vermoeid is!

“Purple Pharao” – Verwijzing naar het leger van de Farao dat de Joden achtervolgde en geheel in de Rode Zee verdronk (Exodus 14, 21-31).
Een van de vele gedichten over de zonsondergang, hier als een gigantische vloot in het Westen.

Extol thee – could I – Then I will

Emily Dickinson

Extol thee – could I – Then I will
By saying nothing new
But just the fair – averring –
That thou art heavenly –
Perceiving thee is evidence
That we are of the sky
Partaking thee a guaranty
Of immortality

F1682/J1643/1885

U loven – zou ik dat kunnen – dan doe ik het –
Niet door iets nieuws te zeggen
Maar gewoon eerlijk – te verzekeren –
Dat u hemels bent –
Bewust van u zijn is het bewijs
Dat we uit de hemel komen
Participeren aan u is een garantie
Voor onsterfelijkheid

Varianten voor “the fair – averring” (regel 3): “the truest truth” (de zuiverste waarheid), “brightest truth” (de helderste waarheid) en “the sweetest thruth” (de liefste waarheid) en “that tritest Eulogy” (met die heel bekende Lofzang).

Why should we hurry – Why indeed

Emily Dickinson

Why should we hurry – Why indeed
When every way we fly
we are molested equally
by immortality
no respite from the inference
that this which is begun
though where it’s labors lie
A bland uncertainty
Besets the sight
This mighty night

F1683/J1646/1885

Waarom al dat gehaast – Waarom eigenlijk
Waar we ook heen vliegen
we worden overal lastiggevallen
met onsterfelijkheid
zonder de conclusie op te schorten
dat toch hier waar het begonnen is
precies het werk ligt
Een licht onzeker gevoel
Belemmert het zicht
In deze machtige nacht

Is het slechts een fragment of heeft Emily Dickinson het niet afgemaakt?
Varianten:
– voor “we” (regel 1): “I”;
– voor “inference” (regel 5): “mightiness” (grootsheid).

1886

Emily Dickinson

Uit haar laatste levensjaar zijn twee gedichten bewaard gebleven. Beide gedichten zijn een hommage aan schrijfster en vriendin Helen Hunt Jackson. Zij zette zich in voor de inheemse bevolking van de Verenigde Staten.