Emily Dickinson – Pagina 233

Elysium is as far as to

Elysium is as far as to
The very nearest Room
If in that Room a Friend await
Felicity or Doom –

What fortitude the Soul contains,
That it can so endure
The accent of a coming Foot –
The opening of a Door –

F1590/J1760/1882

Het Hemels Paradijs is even ver
Als het Vertrek hier vlak naast
Wanneer in die Kamer een Vriend wacht op
Vreugde of Ongeluk –

Wat een kracht herbergt de Ziel,
Dat zij weet te verdragen
Het geluid van een naderende Stap –
Het openen van een Deur –

“Elysium” gebruikt Emily Dickinson zowel voor het paradijs als voor de hemel: het hemelse paradijs. Vandaar misschien: de hemel op aarde.

If I should see a single bird

F1591/1882

Als ik een enkele vogel zou zien

Het manuscript met dit gedicht is verloren gegaan; een enkele regel is bewaard gebleven.

Cosmopolites without a plea
Alight in every Land
The compliments of Paradise
From these within my Hand
Their dappled Journey – to themselves
A compensation fair –
Knock and it shall be opened
Is their Theology

F1592/J1589/1882

Wereldburgers zonder betoog
Strijken neer in elk land
De complimenten van het Paradijs
Krijg ik via hen binnen Handsbereik
Hun kleurige Reis – vinden ze
Een eerlijke beloning –
Klop en er zal opengedaan worden
Is hun Theologie

“Paradise”: meestal hemels paradijs, maar aards paradijs kan hier natuurlijk ook.
“Knock” – regel 7 is een bijbelcitaat uit Lukas: “En Ik zeg u: Bid, en u zal gegeven worden; zoek, en u zult vinden; klop, en er zal voor u opengedaan worden.” (11,9).
Varianten:
– voor “without a plea” (regel 1) “Without a Care” (Zorgeloze);
– toevoeging tussen regel 2 en 3: “And of whoever ask their way” (En wie ook naar hun bestemming vraagt”;
– voor “fair” (regel 6): “gay” (vrolijke).

He ate and drank the precious Words

He ate and drank the precious Words –
His Spirit grew robust –
He knew no more that he was poor,
Nor that his frame was Dust –
He danced along the dingy Days
And this Bequest of Wings
Was but a Book – What Liberty
A loosened Spirit brings –

F1593/J1587/1882

Hij at en dronk de kostbare Woorden –
Zijn Geest groeide krachtig –
Dat hij behoeftig was, wist hij niet meer,
Noch dat zijn botten van Stof waren –
Hij danste door de zware dagen
En de Vleugels die hij erfde
Waren slechts een Boek – Wat een Vrijheid
Geeft een bevrijde Geest –

Pompless no Life can pass away

Pompless no Life can pass away –
The lowliest career
To the same Pageant wends it’s way
As that exalted here –

How cordial is the mystery!
The hospitable Pall
A “this way” beckons spaciously –
A Miracle for all!

F1594/J1626/1882

Zonder eerbetoon gaat geen Leven heen –
De eenvoudigste levensloop
Volgt zijn weg naar dezelfde Optocht
Als van wie hier hooggeplaatst is –

Zo hartelijk doet het mysterie!
Het gastvrije Doodskleed
Wenkt royaal met een “deze kant op” –
Een Wonder voor iedereen!

“Pageant” betekent uitvoering, optocht, begrafenisstoet. Het heeft ook figuurlijk een ironische ondertoon die gezien het gedicht meer van toepassing is: spektakel, opzichtige show.

1883

We shun it ere it comes

We shun it ere it comes,
Afraid of Joy,
Then sue it to delay
And lest it fly,
Beguile it more and more,
May not this be
Old Suitor Heaven,
Like our dismay at thee?

F1595/J1580/1883

We mijden het voor het gaat gebeuren,
Uit vrees voor Vreugde,
Dan vragen we uitstel aan
En bang dat het vervliegt,
Houden we ons meer en meer voor de gek,
Zou dit niet hetzelfde zijn
Oude Vrijster Hemel,
Als onze schrik voor jou?

In een brief van Emily Dickinson aan Joseph Chickering, die hielp bij het afscheid van haar moeder. Emily schrijft hem dat ze nog niet in staat is hem te ontmoeten.
“Suitor” is zowel “Aanklager” als “Vrijer”.