My wheel is in the dark!
I cannot see a spoke
Yet know its dripping feet
Go round and round.

My foot is on the Tide!
An unfrequented road –
Yet have all roads
A clearing at the end –

Some have resigned the Loom –
Some in the busy tomb
Find quaint employ –

Some with new – stately feet –
Pass royal through the gate –
Flinging the problem back
At you and I!

F61/J10/1859

Mijn rad draait in het donker!
Ik kan geen spaak zien
Maar weet dat zijn druipende voeten
Alsmaar rond draaien.

Mijn voeten staat in Stromend Water!
Een weinig betreden pad –
Toch hebben alle wegen
Een open einde –

Sommigen hebben Weefgetouw opgegeven –
Of die in het drukke Graf
Een Vreemde bezigheid vinden –

Anderen trekken op nieuwe – statige voet –
Koninklijk door de poort –
En werpen het raadsel terug
Op jou en mij!

I keep my pledge.
I was not called –
Death did not notice me.
I bring my Rose –
I plight again,
By every sainted Bee –
By Daisy called from hillside –
By Bobolink from lane –
Blossom and I –
Her oath, and mine –
Will surely come again.

F63/J46/1859

Ik houd me aan mijn gelofte.
Ik werd niet geroepen –
De Dood zag mij niet staan.
Ik draag mijn Roos –
Hernieuw mijn belofte,
Aan elke heilig verklaarde Bij –
Aan het Madeliefje dat riep vanaf de Heuvel –
Aan de Troepiaal vanaf de dreef –
De Bloesem en ik –
Haar eed, en de mijne –
Zullen zeker weer terugkomen –

Once more, my now bewildered Dove
Bestirs her puzzled wings.
Once more her mistress, on the deep
Her troubled question flings –

Thrice to the floating casement
The Patriarch’s bird returned,
Courage! My brave Columba!
There may yet be Land!

F65/J48/1859

Nogmaals, slaat mijn nu beduusde Duif
Verward met haar vleugels.
Nogmaals gooit haar meesteres,
Haar gevoelige vraag in het diepe –

Drie keer kwam de vogel van de Aartsvader
Terug naar de drijvende ark –
Hou Moed! Mijn dappere Columba!
Er kan nog Land zijn!

Delayed till she had ceased to know –
Delayed till in it’s vest of snow
Her loving bosom lay –
An hour behind the fleeting breath –
Later by just an hour than Death –
Oh lagging Yesterday!

Could she have guessed that it w’d be –
Could but a crier of the joy
Have climbed the distant hill –
Had not the bliss so slow a pace
Who knows but this surrendered face
Were undefeated still?

Oh if there may departing be
Any forgot by Victory
In her imperial round –
Show them this meek appareled thing
That could not stop to be a king –
Doubtful if it be crowned!

F67/J58/1859

Vertraagd, ze was al niet meer bij kennis –
Vertraagd, in haar hemd van sneeuw –
Lag haar liefdevolle boezem al –
Een uur na de vluchtige ademhaling –
Slechts een uur later dan de Dood –
Och, het getreuzel van Gisteren!

Had ze kunnen raden dat het ging gebeuren –
Had maar een vreugdebode –
De verre heuvel beklommen –
Had de zaligheid niet zo’n traag tempo
Wie weet of dit gezicht dat zich overgaf
Dan niet zo verslagen zou zijn?

Och, als er een stervende is
Die zich vergeten weet door de Victorie
Op haar vorstelijke reis –
Laat ze dit bescheiden geklede wezen zien
Dat niet ophield koninklijk te zijn –
Vol twijfels of het gekroond zou worden!