Some things that fly there be –
Birds – Hours – the Bumblebee –
Of these no Elegy.

Some things that stay there be –
Grief – Hills – Eternity –
Nor this behooveth me.

There are that resting, rise.
Can I expound the skies?
How still the Riddle lies!

F68/J89/1859

Er zijn van die dingen die voorbijvliegen –
Vogels – Uren – de Hommel –
Voor hen geen Treurzang.

Er zijn van die dingen die blijven –
Verdriet – Grafheuvels – Eeuwigheid –
Ook dit past niet bij mij.

Er zijn dingen die te ruste liggen, verrijzen.
Kan ik de hemel uitleggen?
Hoe onwrikbaar blijft het Raadsel!

So bashful when I spied her!
So pretty – so ashamed!
So hidden in her leaflets
Lest anybody find –

So breathless till I passed her –
So helpless when I turned
And bore her struggling, blushing,
Her simple haunts beyond!

For whom I robbed the Dingle –
For whom betrayed the Dell –
Many will doubtless ask me –
But I shall never tell!

F70/J91/1859

Zo verlegen toen ik haar bespiedde!
Zo knap – zo beschaamd!
Zo verscholen in haar blaadjes
Opdat niemand haar vindt –

Zo ademloos tot ik haar voorbijliep –
Zo weerloos toen ik me omdraaide
En haar worstelend, blozend, oppakte
Van achter haar eenvoudige schuilplaats!

Voor wie beroofde ik de Vallei –
Voor wie verried ik het kleine Dal –
Zal menigeen mij ongetwijfeld vragen –
Maar dat zal ik nooit zeggen!

Went up a year this evening!
I recollect it well!
Amid no bells nor bravoes
The bystanders will tell!
Cheerful – as to the village –
Tranquil – as to repose –
Chastened – as to the Chapel
This humble Tourist rose!
Did not talk of returning!
Alluded to no time
When, were the gales propitious –
We might look for him!
Was grateful for the Roses
In life’s diverse bouquet –
Talked softly of new species
To pick another day;
Beguiling thus the wonder
The wondrous nearer drew –
Hands bustled at the moorings –
The crown respectful grew –
Ascended from our vision
To Countenances new!
A Difference – A Daisy –
Is all the rest I knew!

F72/J93/1859

Vanavond al een jaar geleden, ging hij heen!
Ik herinner het mij nog goed!
Zonder klokgelui of lofuitingen
Weten omstanders te vertellen!
Goedlachs – tegenover de dorpsmensen –
Kalm – als om te rusten –
Gelouterd – waar het de Kerk betreft
Steeg deze bescheiden Toerist op!
Hij sprak niet over terugkeren!
Zinspeelde niet op de tijd
Dat, als de wind gunstig was –
We hem mochten opzoeken!
Was dankbaar voor de Rozen
In het veelzijdige boeket des levens –
Sprak zachtjes van nieuwe soorten
Die hij wilde plukken op een nieuwe dag;
Zo bezweerde hij het wonder
Terwijl het wonderbaarlijke naderbij kwam –
Handen zwaaiden naar de rustplaatsen –
De menigte betuigde haar respect –
Hij steeg tot buiten ons zicht
Op naar een nieuwe Gelaat!
Een Verschil – een Madeliefje –
Is alles wat overblijft bij mijn weten!

My nosegays are for Captives –
Dim – long expectant eyes –
Fingers denied the plucking,
Patient till Paradise –

To such, if they sh’d whisper
Of morning and the moor –
They bear no other errand,
And I, no other prayer.

F74/J95/1859

Mijn bloemruikers zijn voor Gevangenen –
Voor doffe – verwachtingsvolle ogen –
Vingers die niet mogen plukken,
Geduldig tot het Hemels Paradijs –

Voor hen, als ze zouden fluisteren
Van de morgen en de heide –
Brengen ze geen andere boodschap,
En ik, geen enkel ander gebed.