Fame’s Boys and Girls, who never die
And are too seldom born –
F892/J1066/1865
Jongens en Meisjes van Naam, die nooit sterven
Worden hoogstzelden geboren –
Categorie archieven: Uncategorized
Her sovreign People
Rare to the rare –
Her sovreign People
Nature knows as well
And is as fond of signifying
As if fallible –
F893/J1139/1865
Iets Bijzonders voor een bijzonder Iemand –
Haar soevereine Volk
Kent de Natuur heel goed
Ze is dol op wie van betekenis zijn
Ook al zijn ze onvolmaakt –
The Overtakelessness of Those
The Overtakelessness of Those
Who have accomplished Death –
Majestic is to me beyond
The Majesties of Earth –
The Soul her “Not at Home”
Inscribes upon the Flesh,
And takes a fine aerial gait
Beyond the Writ of Touch.
F894/J1691/1865
Dat je Ze niet kunt Inhalen
Die de Dood hebben bereikt –
Doet voor mij majestueuzer aan
Dan Aardse Pracht –
Haar “Niet Thuis” schrijft
De Ziel op het Vlees,
En zet een mooie, luchtige gang in
Voorbij het Recht op Contact.
Een exemplaar van het gedicht stuurt Emily Dickinson aan “Dollie”, haar geliefde vriendin Susan Dickinson. Daarin waren de laatste twee regels gewijzigd:
“And takes her fine aerial gait (En zet haar mooie, luchtige gang in)
Beyond the hope of touch (Voorbij de hoop op contact)”.
Further in Summer than the Birds
Further in Summer than the Birds –
Pathetic from the Grass –
A minor Nation celebrates
It’s unobtrusive Mass –
No Ordinance be seen –
So gradual the Grace
A pensive Custom it becomes
Enlarging Loneliness –
‘Tis Audiblest, at Dusk –
When Day’s attempt is done –
And Nature nothing waits to do
But terminate in Tune –
Nor difference it knows
Of Cadence, or of Pause –
But simultaneous as Same –
The Service emphasize –
Nor know I when it cease –
At Candles, it is here –
When Sunrise is – that it is not –
Than this, I know no more –
The Earth has many keys –
Where Melody is not
Is the Unknown Peninsula –
Beauty – is Nature’s Fact –
But Witness for Her Land –
And Witness for Her Sea –
The Cricket is Her utmost
Of Elegy, to Me –
F895/J1068/1865
Meer hartje Zomer dan de Vogels –
Viert een klein Volkje
Aandoenlijk vanaf het Gras –
Onopvallend zijn Mis –
Geen Orde van Dienst te bekennen –
Zo geleidelijk aan komt de Genade
Het wordt een bezinnend Ritueel
Wat Eenzaamheid versterkt –
Het best Hoorbaar, in de Schemer –
Als het Dagelijkse werk is gedaan –
En de Natuur niets anders te doen heeft
Dan Muzikaal af te sluiten –
Het kent geen variatie
In Cadans, of Rustpozen –
Maar steeds Hetzelfde en gelijktijdig –
Laat het de Dienst beter uitkomen –
Ik weet ook niet wanneer het eindigt –
Bij Kaarslicht, is het hier –
Als de Zon opkomt – is het er niet –
Meer dan dit, weet ik niet –
De Aarde kent vele registers –
Waar geen Muziek is
Dat Land kennen we niet –
Schoonheid – is het Wezen van de Natuur –
Maar als Getuige voor Haar Land –
En als Getuige voor Haar Zee –
Is de Krekel wel Haar toppunt
Van Klaagzang, voor Mij –
“In tune” heeft meerdere betekenissen: in gezang, melodieus, in de maat, met elkaar,
“Peninsula”: schiereiland, land, gebied.
Van het gedicht zijn diverse versies met andere indelingen en waarbij strofen kunnen ontbreken. De hier gebruikte versie is de langste en waarschijnlijk ook de oudste. Er zijn kortere versies, waarbij de twee laatste strofen geheel verschillen:
Further in Summer than the Birds –
Pathetic from the Grass –
A minor Nation celebrates
It’s unobtrusive Mass –
No Ordinance be seen –
So gradual the Grace
A pensive Custom it becomes
Enlarging Loneliness –
Antiquest felt at Noon –
When August is burning low
Arise this spectral Canticle
Repose to typify –
Remit as yet no Grace
No Furrow on the Glow –
Yet a Druidic Difference
Enhances Nature now
Meer hartje Zomer dan de Vogels –
Viert een klein Volkje
Aandoenlijk vanaf het Gras –
Onopvallend zijn Mis –
Geen Orde van de Dienst te bekennen –
Zo geleidelijk aan komt de Genade
Het wordt een bezinnend Ritueel
Dat Eenzaamheid versterkt –
Van oudsher merkbaar rond de Middag –
Als Augustus op een laag pitje brandt
Verheft zich een spookachtige Kerkzang
Als Rust te typeren –
Geen Genade verslapt vooralsnog
Geen Rimpels op de Glans –
Maar een Druïdisch Verschil
Intensiveert nu de Natuur
Purple – is fashionable twice
Purple – is fashionable twice
This season of the year,
And when a soul perceives itself
To be an Emperor.
F896/J980/1865
Purper – is twee keer in de mode
Deze tijd van het jaar,
En als een ziel van zichzelf vindt
Dat het een Keizerin is.
She sped as Petals from a Rose
She sped as Petals from a Rose –
Offended by the Wind –
A frail Aristocrat of Time
Indemnity to find –
Leaving on Nature a Default
As Cricket, or as Bee,
But Andes – in the Bosoms where
She had begun to lie.
F897/J991/1865
Ze vloog als Blaadjes van een Roos af –
Gekrenkt door de Wind –
Een frêle Aristocraat om van de Tijd
Schadevergoeding te krijgen –
Door de Natuur in Gebreke te stellen
Als een Krekel was ze, of een Bij,
Maar als de Andes – in de Boezems waar
Ze net was gaan liggen.
Van dit gedicht zijn drie versies bewaard gebleven. Deze versie is naar Susan Dickinson gestuurd bij het overlijden van haar tweejarig nichtje met dezelfde naam. Hoe hartverscheurend voelt de dood van een kind, ook in een maatschappij waarin de kindersterfte zo hoog is.
Varianten:
– voor “Petals from a Rose” (regel 1): “Petals of a Rose” (Rozenblaadjes);
– voor “Offended” (regel 2): “Assaulted” (Aangevallen), “Insulted” (Beschimpt);
– voor “frail” (regel 3): “fleet” (vluchtig), “brief” (kleine);
– voor regel 5: “Leaving an attitude on Time” (Wat een stempel drukt op de Tijd)
– voor regel 6: “Of Monad or of Fly” (Van een Monade of Vlieg); monade is een eencellig wezen.
An Hour is a Sea
An Hour is a Sea
Between a few, and me –
With them would Harbor be –
F898/J825/1865
Een Uur is een Zee
Tussen enkele mensen, en mij –
Bij hen zou het een Haven zijn –