So gay a Flower
Bereaves the mind
As if it were a Woe –
Is Beauty an Affliction – then?
Tradition ought to know –
F1496/J1456/1879
Zo een blije Bloem
Maakt de geest leeg
Alsof het Pijn is –
Is Schoonheid dan – een Kwaal?
De Traditie mag het weten –
It stole along so stealthy
Suspicion it was done
Was dim as to the wealthy
Beginning not to own –
F1497/J1457/1879
Het sloop zo heimelijk binnen
Een vermoeden dat het voorbij was
Het was vaag net als voor de rijke
Die zijn eigendom ziet afnemen –
Time’s wily Chargers will not wait
At any Gate but Woe’s –
But there – so gloat to hesitate
They will not stir for blows –
F1498/J1458/1879
De slimme Paarden van de Tijd wachten niet
Bij geen enkel Hek, behalve van Pijn –
Maar daar – blijven ze zo vrolijk staan
Verroeren zich niet bij een zweepslag –
His Cheek is his Biographer –
As long as he can blush
Perdition is Opprobrium –
Past that, he sins in peace –
F1499/J1460/1879
Zijn Wang is zijn Biograaf –
Zolang hij kan blozen
Is Verdoemenis om te Schamen –
Daarna, zondigt hij in vrede –
“Heavenly Father” – take to thee
The supreme iniquity
Fashioned by thy candid Hand
In a moment contraband –
Though to trust us – seems to us
More respectful – “We are Dust” –
We apologize to thee
For thine own Duplicity –
F1500/J1461/1879
“Hemelse Vader” – neem tot u
Het allergrootste onrecht
Aangedaan door uw verborgen Hand
In een onbewaakt ogenblik –
Hoewel vertrouwen in ons – zo lijkt het ons
Meer respectvol is – “We zijn van Stof” –
Onze excuses aan u
Voor uw eigen Dubbelhartigheid –
A little overflowing word
That any, hearing, had inferred
For Ardor or for Tears,
Though Generations pass away,
Traditions ripen and decay,
As eloquent appears –
F1501/J1467/1879
Een overstelpend woordje
Dat ieder, bij het horen, had begrepen,
Voor Hartstocht of voor Tranen,
Al gaan Generaties voorbij,
Bloeien Tradities op en nemen af,
Hoe welsprekend het overkomt –
A winged spark doth soar about –
I never met it near
For Lightning it is oft mistook
When nights are hot and sere –
It’s twinkling Travels it pursues
Above the Haunts of men –
A speck of Rapture – first perceived
By feeling it is gone –
F1502/J1468/1879
Een vonk met vleugels zweeft rond –
Nog nooit heb Ik haar van nabij gezien
Wordt vaak voor Bliksem aangezien
Als nachten droog en heet zijn –
Haar sprankelende Reis zet ze voort
Boven de Mensenholen –
Een spatje Extase – wordt pas opgemerkt
Als je merkt dat het weg is –