To the bright east she flies,
Brothers of Paradise
Remit her home
Without a change of wings
Or Love’s convenient things
Enticed to come.
Fashioning what she is,
Fathoming what she was,
We deem we dream –
And that dissolves the days
Through which existence strays
Homeless at home.
F1603/J1573/1883
Naar het heldere oosten vliegt ze,
Broeders van de Hemel
Stuur haar naar huis
Zonder van vleugels te verwisselen
Of de gebruikelijke hartelijkheid
Die overhaalt te komen
Terwijl we fantaseren over wat ze is,
Doorgronden wie ze was,
Denken we te dromen –
En daarmee verdoen we de dagen
Waardoorheen het bestaan doolt
Thuisloos thuis.
“She” – de tekst komt uit een brief aan Maria Whitney. Emily Dickonson schrijft over haar moeder die het jaar daarvoor gestorven is. In een andere brief: “Moeder en wij de kinderen waren nooit intiem toe we klein waren – maar mijngangen onder dezelfde grond komen elkaar tegen en toen zij ons kind werd, kwam de genegenheid.”
“Paradise”: paradijs, hemels paradijs, hemel. Meestal gebruikt Emily Dickinson het beeld voor het hemels paradijs, wat in modern Nederlands synoniem staat voor hemel.