Uncategorized – Pagina 244

The farthest Thunder that I heard

The farthest Thunder that I heard
Was nearer than the Sky
And rumbles still –
———though Torrid Noons
Have lain their Missiles by –
The Lightning that preceded it
Struck no one but myself
But I would not exchange the Bolt
For all the rest of Life –

Indebtedness to Oxygen
The Chemist can repay –
But not the obligation
To Electricity –
It founds the Homes
And decks the Days
And every clamor bright
Is but the gleam concomitant
Of that waylaying Light –

The Thought is quiet as a Flake –
A Crash without a sound,
How Life’s reverberation
It’s explanation found –

F1665/J1581/1884

De verste Donder die ik heb gehoord
Was dichterbij dan de Hemel
En rommelt nog steeds –
———al hebben Verzengende Middagen
Zijn Schichten opgevangen –
De Bliksem die eraan voorafging
Trof niemand anders dan mij
Maar ik zou de Bliksem niet willen ruilen
Voor heel de rest van het Leven –

De Schuld aan Zuurstof
Kan de Gelukkige terugbetalen –
Maar niet de verplichting
Aan Elektriciteit –
Zij sticht de Huizen
En siert de Dagen
En elke luide kreet
Is slechts de gloed die gepaard gaat
Met dat aangrijpende Licht –

Het Denken verstilt als een Sneeuwvlok –
Een inslag zonder het minste geluid,
Hoe de echo van het Leven
Haar verklaring vond –

“Lightning” – welke bliksem heeft Emily Dickinson getroffen? Een flitsend contact met Susan Dickinson? De eerste strofe is naar haar gestuurd met de toevoeging: “Zeg tegen Susan die altijd zo subtiel is, dat elke Flits geteld is.” Of gaat het om de eerste ontmoeting van beiden? Of Een mystieke ervaring?
“Indebtedness” – de zuurstof die nodig is om te leven kan een tevreden mens terugbetalen (bijvoorbeeld door rechtschapen te zijn). Maar de elektrische schichten die de mens treffen zijn te overweldigend.
Varianten:
– voor “The Happy” (regel 10): “The Chemist” (De Chemicus), “The ransomed” (De Geredde) en “A Lover” (Een Geliefde);
– voor “can” (regel 10): “may” (mag);
– voor “The Thought is” (regel 18): “The Scene was –“ (Het Schouwspel verstilde –).

Some Arrows slay but whom they strike

Some Arrows slay but whom they strike,
But this slew all but him,
Who so appareled his Escape,
Too trackless for a Tomb –

F1666/J1565/1884

Sommige Pijlen doden alleen wie ze raken,
Maar deze velde ieder behalve hem,
Die zijn Ontsnapping zo goed vermomde,
Dat hij geen spoor achterliet voor een Graf –

“Escape”: ontsnapping, vlucht, ook bevrijding (naar het eeuwig leven).
In een kort briefje aan Susan Dickinson, precies een jaar na de dood van haar zoon Gilbert, waar Emily Dickinson een bijzondere band mee heeft. Ze schrijft: “Tweemaal, toen ik buiten rode bloemen had, klopte Gilbert, hief zijn lieve hoed op en vroeg of hij ze mocht aanraken. Ja, en ze ook meenemen, zei ik, maar beleefdheid verbood het hem. Bovendien, hij verzamelde harten, geen bloemen.”

Parting with Thee reluctantly

Parting with Thee reluctantly,
That we have never met,
A Heart sometimes a Foreigner,
Remembers it forgot –

F1667/J1614/1884

Met tegenzin afscheid van U nemen,
Aangezien we elkaar nooit hebben ontmoet,
Een Hart dat soms een Vreemde is,
Onthoudt dat het wat vergeten is –

Geschreven op een kaartje voor de ouders van vriendin Mabel Todd, die bij huize Dickinson op bezoek kwamen. Maar Emily heeft ze niet gezien. De kaart eindigt met een bijbelcitaat: “In de hele Ruimte werden die argeloze woorden van Adam en Eva nooit overtroffen, “Ik was bang en verborg Mezelf –“ (Genesis 3,10).

Apparently with no surprise

Apparently with no surprise
To any happy Flower
The Frost beheads it at its play –
In accidental power –
The blonde Assassin passes on –
The Sun proceeds unmoved
To measure off another Day
For an Approving God.

F1668/J1624/1884

Kennelijk verrast het
Elke blije Bloem niet
Dat de Vorst haar in zijn spel onthoofdt –
Met onvoorziene kracht –
Komt de blonde Moordenaar langs –
En de Zon gaat onverstoord voort
Om er nog een dag uit te halen
Voor een God die het prima vindt.

Oh what a Grace is this

Oh what a Grace is this –
What Majesties of Peace –
That having breathed
The fine – ensuing Right
Without Diminuet Proceed!

F1669/J1615/1884

O wat voor Genade is dit –
Welke Majesteiten van Vrede –
Hebben hierover de adem uitgeblazen
Het zuivere – Recht dat daaruit voortvloeit
Gaat Ononderbroken Door!

“Right” – de context kan het verduidelijken. Het gedicht komt uit een brief aan de ouders van Mabel Todd. Emily Dickinson schrijft daarin over haar sterke geloof in onsterfelijkheid. Ze beschouwt dit als een groot voorrecht in haar leven. In de bijbel blaast God de adem van de geest over de wereld uit.

The Jay his Castanet has struck

The Jay his Castanet has struck
Put on your muff for Winter
The Tippet that ignores his voice
Is impudent to nature
Of Swarthy Days he is the close
His Lotus is a chestnut
The Cricket drops a sable line
No more from your’s at present

F1670/J1635/1884

De Vlaamse Gaai klepperde met zijn Castagnetten
Doe je Mof aan voor de Winter
De Bontkraag die zijn stem smoort
Staat brutaal tegenover de natuur
Van de Donkere Dagen is hij het maatje
Zijn Lotusbloem is de kastanje
De Krekel zet een somber deuntje in
Voorlopig niet erger dan dat van jou

“A sable line” – (letterlijk) een duistere versregel.
Varianten:
– voor “muff” (regel 2): “Bells” (Belletjes);
– voor “ignores” (regel 3): “resists” (weerstaat);
– voor regel 4: “Is renegade to nature” (Verraadt de natuur);
– voor regel 3-4:
“The Tippet that does not arise” (De Bontkraag die niet opstaat)
“Is ablative to Nature” (Doet afbreuk aan de natuur).

Emily Dickinson

Gedichten

Categorie archieven: Uncategorized