Waarschijnlijk is dit gedicht de tweede strofe van een ander gedicht.
Zie Her smile was shaped like other smiles (J514).

Dit zijn maar enkele voorbeelden van de rijke inspiratie die Emily Dickinson geschonken heeft aan kunstenaars. Voor wie nieuwsgierig is geworden en verder wil zoeken, kunnen de volgende studies helpen.

* Georgiana Strickland heeft een uitgebreide discographie gemaakt van de muzikale bewerkingen van de gedichten van Emily Dickinson: Emily Dickinson in Song, A Discography, 1925-2019. Het is een lijst van meer dan 2000 uitvoeringen (met beschrijving) en bijna 300 componisten. Van klassiek tot jazz, popmuziek tot avant garde. Waar muziek on line te beluisteren is (op youtube bijvoorbeeld) geeft zij ook de verwijzing daarnaar.
Zij heeft de uitvoeringen onderverdeeld in:
1. Vocale werken van één componist (alfabetisch op componist);
2. Compilaties: Vocale werken van meerdere componisten (alfabetisch op plaattitel);
3. Niet-vocale werken (alfabetisch op componist of titel);
4. Diverse formaten (alfabetisch op componist of titel van de plaat).
Een schat aan informatie. Kijk maar: Emily Dickinson in Song, A Discography, 1925-2019.

* Language as OBJECT is een boek, uitgegeven naar aanleiding van een een tentoonstelling in het Mead Art Museum van Amherst College in 1997. Het onderzoekt de invloed van Emily Dickinson’s persoonlijkheid en poëzie op de hedendaagse kunst in Amerika. Aangespoord door het feminisme en recente kritische geschriften hebben veel beeldend kunstenaars zich tot het leven en de literaire beelden van de dichteres gewend voor inspiratie. Met het werk van dertien kunstenaars en tien dichters laat dit boek een breed scala aan reacties op Dickinsons poëzie zien.

Drie inleidende essays vormen de basis voor de kunstwerken: Karen Sanchez-Eppler onderzoekt de visuele dynamiek in Dickinsons poëzie; Polly Longsworth traceert de manieren waarop het beroemde daguerreotype van Dickinson onze reacties op haar heeft geconditioneerd; en Christopher Benfey onderzoekt haar stempel op de hedendaagse Amerikaanse poëzie.

Elke inzending van een kunstenaar gaat vergezeld van een kleurenillustratie en de tekst van een bijbehorend Dickinson-gedicht. Tot de kunstenaars behoren Will Barnet, Judy Chicago, Joseph Cornell, Robert Cumming, Lesley Dill, Mary Frank, Roni Horn, Carla Rae Johnson, Paul Katz, Barbara Morgan, Aife Murray, Barbara Penn en Linda Schwalen. De dichters wier werk vertegenwoordigd is, zijn Hart Crane, Richard Wilbur, John Berryman, Adrienne Rich, Amy Clampitt, Sandra M. Gilbert, Thomas Lux, Mary Jo Salter, Lucie Brock-Broido, en Agha Shahid Ali.

Karen Sanchez-Eppler, Susan Danly, Martha A. Sandweiss, Christopher Benfey, Polly Longsworth and David Porter ( Editors), Language As Object : Emily Dickinson and Contemporary Art, March, 1997. Het is enkel nog online te verkrijgen.

Schrijver Michael Bedard en schilderes Barbara Cooney maakten in 1992 een prentenboek over de Amerikaanse dichteres Emily Dickinson en het jonge meisje dat met haar bevriend raakt. Zoals veel kinderboeken is het ook voor volwassenen bedoeld. Het is een ontroerend verhaal geworden.
“Het is net een Dickinson gedicht, een stil juweeltje: op het eerste gezicht bescheiden, maar in feite zeer glanzend, met nieuwe facetten die duidelijk worden naarmate men langer kijkt.” (Publishers Weekly).

Stel je voor dat jouw buurvrouw de teruggetrokken dichteres Emily Dickinson is? En dat zij op een dag je moeder een brief zou sturen om haar uit te nodigen? Jij bent een klein meisje dat tegenover die mysterieuze mevrouw woont, en je krijgt de kans de dichteres te ontmoeten waar heel het dorp over spreekt. Die vreemde vrouw in het wit. Je moeder mag bij haar thuis op de piano spelen. En dan, terwijl je moeder muziek maakt, glip je stiekem weg de salon uit en de trap op. Op de overloop zit die mevrouw en je geeft haar stiekem twee kleine bloembolletjes. En in ruil daarvoor geeft Emily mij een een kostbaar geschenk van haarzelf – het geschenk van de poëzie.

Wat er tussen deze twee gebeurt op de laatste pagina’s van dit tedere en gevoelvolle boek is niets minder dan levende poëzie.

Michael Bedard (geboren 1949) is een Canadese schrijver van kinderboeken. Hij studeerde filosofie en Engels en begon met schrijven toen zijn leraar op de middelbare school hem werken van Emily Dickinson en T. S. Eliot liet zien.
Barbara Cooney (1917 – 2000) was een Amerikaanse schrijfster en illustratrice van 110 kinderboeken, gepubliceerd over een periode van zestig jaar. Ze ontving twee Caldecott Medals voor haar werk en een National Book Award. Haar boeken zijn vertaald in 10 talen. Barbara Cooney overleed in 2000 op tweeëntachtigjarige leeftijd.
Het prentenboek Emily is uitgegeven bij Dragonfly Books (ISBN: 9780385306973). De uitgeverij Dragonfly Books heeft veel boeken van en over Emily Dickinson.

De Amerikaanse componiste Emily Lau is de oprichter van The Broken Consort, een vernieuwend kamerensemble in Portland. De Dickinson Songs gingen in 2019 in première. De originele versie met vijf nummers was grotendeels a capella. Later voegde Emily Lau instrumentale begeleiding toe. De uitvoering door het Broken Consort volgde Emily Lau’s methode voor het maken van residentiële projecten: de artiesten leven, koken, spelen en verkennen als een samenhangende eenheid gedurende de hele duur van het project.

Emily Lau: “In mijn gedachten was Emily Dickinson een eenzaam meisje dat in een eenzaam huis zat en zich een wereld vol mogelijkheden voorstelde. Haar poëzie was niet bedoeld om te delen, maar eerder voor haar eigen vermaak (of misschien voor een paar van haar naaste relaties). Vandaar de kale en onschuldige zetting van de a capella stukken. Later gaf mezzosopraan Maren Brehm me de opdracht om harp- en vioolbegeleidingen bij deze delen te schrijven. Tijdens het ontwikkelen van deze uitgebreide versie ontstond er een magische klankwereld…

Zoals altijd begrijpen de muzikanten van The Broken Consort de geluiden die ik in mijn hoofd hoorde, en hebben ze alles gegeven zodat iedereen het ook kan horen. Elke muzikant voegde nieuwe textuur, ideeën en harmonieën toe aan het opnameproces. Ik heb melodieën, harmonieën en ideeën gebruikt die de historische achtergrond weerspiegelen waarin deze gedichten tot stand kwamen, en probeer de gedichten van Dickinson te eren door al haar poëtische meters in de muziek te behouden. Als Dickinson nu uit haar graf zou rollen en deze muziek zou horen, hoop ik dat ze het zou goedkeuren!”

Lau’s Seven Dickinson Songs komen van het album Isle of Majesty uit 2019. Het nummer “I Never Saw a Moor” klinkt mysterieus en dat is misschien teveel voor de tekst van Emily Dickinson.