So set its Sun in Thee
What Day be dark to me –
What Distance – far –
So I the Ships may see
That touch – how seldomly –
Thy Shore?
F940/J808/1865
Dat zijn Zon in Jou mag ondergaan
Wat zal de Dag duister zijn voor mij –
Wat de Afstand – ver –
Dat ik de Schepen kan zien
Die – zo zelden –
Jouw Oever aandoen?
How the Waters closed above Him
We shall never know –
How He stretched His anguish to us
That – is covered too –
Spreads the Pond Her Base of Lilies
Bold above the Boy
Whose unclaimed Hat and Jacket
Sum the History –
F941/J923/1865
Hoe het Water zich boven Hem sloot
Zullen we nooit weten –
Hoe Hij Zijn doodsangst over ons uitstortte
Dat – blijft ook verhuld –
Spreidt de Vijver haar Laag van Lelies
Stevig boven de Jongen
Zijn niet opgehaalde Hoed en Jas
Vatten het Verhaal samen –
Always Mine!
No more Vacation!
Term of Light – this Day begun!
Failless as the fair rotation
Of the Seasons and the Sun –
Old the Grace, but new the Subjects –
Old, indeed, the East,
Yet upon His Purple Programme
Every Dawn, is first.
F942/J839/1865
Voor altijd de Mijne!
Geen Leegte meer!
De Tijd van Licht – Vandaag begonnen!
Onverstoorbaar als de prachtige wisseling
Van de Seizoenen en de Zon –
Oud is de Genade, maar nieuw de Personen –
Oud, inderdaad, het Oosten,
Toch in zijn Purperen Programma
Is elke Dageraad, als de eerste keer.
I cannot buy it – ’tis not sold –
There is no other in the World –
Mine was the only one
I was so happy I forgot
To shut the Door
And it went out
And I am all alone –
If I could find it Anywhere
I would not mind the journey there
Though it took all my store
But just to look it in the Eye –
“Did’st thou”? “Thou did’st not mean”, to say,
Then, turn my Face away.
F943/J840/1865
Ik kan haar niet kopen – zij is niet te koop –
Er is geen ander op de Wereld –
De Mijne was de enige
Ik was zo blij dat ik vergat
De Deur te sluiten
En zij ging weg
En ik ben helemaal alleen –
Als ik haar Ergens vinden kon
Zou ik de reis erheen niet erg vinden
Al kostte het al mijn bezit
Alleen maar om haar in de Ogen te kijken –
Te zeggen, “Wilde je dat”? “Je wilde het niet”,
Daarna, mijn Gezicht afwenden.
A Moth the hue of this
Haunts Candles in Brazil –
Nature’s Experience would make
Our Reddest Second pale –
Nature is fond, I sometimes think,
Of Trinkets, as a Girl.
F944/J841/1865
Een Mot met de kleur van deze
Spookt rond Kaarsen in Brazilië –
Kennis van de Natuur doet
Onze Roodste, de Andere verbleken –
Soms denk ik, dat de Natuur dol is
Op Sieraadjes, als een Meisje.
Good to hide, and hear ‘em hunt!
Better, to be found,
If one care to, that is,
The Fox fits the Hound –
Good to know, and not tell,
Best, to know and tell,
Can one find the rare Ear
Not too dull –
F945/J842/1865
Goed om je te verstoppen, en ze horen jagen!
Beter, om gevonden te worden,
Als je dat graag wilt, dat wil zeggen,
De Vos voegt zich naar de Hond –
Goed om het te weten, en niets te zeggen,
Het beste, om het te weten en te zeggen,
Lukt het om het zeldzame Oor te vinden
Dat niet te saai is –
Dying – to be afraid of Thee –
One must to thine Artillery
Have left exposed a friend –
Than thine old Arrow is a Shot
Delivered straighter to the Heart
The leaving Love behind –
Not for itself, the Dust is shy.
But – Enemy – Beloved be –
Thy Batteries divorce –
Fight sternly in a dying eye
Two Armies, Love and Certainty,
And Love and the Reverse –
F946/J831/1865
Doodgaan – om bang van U te worden –
Je zal aan uw Artillerie
Een vriend hebben blootgesteld –
Dan blijkt uw oude Pijl een Schot
Dat midden in het Hart aankomt
En Liefde achterlaat –
Niet voor zichzelf, is de Stof bang.
Maar – de Vijand – is de Geliefde –
Die uw Geschut scheidt –
Heftig vechten in het oog van wie sterft
Twee Legers, Liefde en Zekerheid,
Met Liefde en Nederlaag –