Did We abolish Frost
The Summer would not cease –
If Seasons perish or prevail
Is optional with Us –
F1024/J1014/1865
Schaften We de Vorst af
De Zomer zou niet ophouden –
Of Seizoenen nu verstrijken of heersen
Die keuze ligt aan Ons –
Did We abolish Frost
The Summer would not cease –
If Seasons perish or prevail
Is optional with Us –
F1024/J1014/1865
Schaften We de Vorst af
De Zomer zou niet ophouden –
Of Seizoenen nu verstrijken of heersen
Die keuze ligt aan Ons –
Were it but Me that gained the Hight –
Were it but They, that failed!
How many things the Dying play –
Might they but live, they would!
F1025/J1015/1865
Was Ik het maar die de Top bereikte –
Waren Zij het maar, die faalden!
Zoveel rollen zouden de Stervenden spelen –
Konden ze maar leven, ze zouden het doen!
The Hills in Purple syllables
The Day’s Adventures tell
To little Groups of Continents
Just going Home from School –
F1026/J1016/1865
In Paarse lettergrepen vertellen
Heuvels de Avonturen van de Dag
Aan groepjes Wolken
Die net Thuiskomen van School –
To die – without the Dying
And live – without the Life
This is the hardest Miracle
Propounded to Belief.
F1027/J1017/1865
Sterven – zonder Dood te gaan
En leven – zonder het Leven
Nooit is een moeilijker Wonder
Kandidaat geweest voor het Geloof.
Who saw no Sunrise
———cannot say
The Countenance ’twould be –
Who guess at seeing, guess at loss
Of the Ability –
The Emigrant of Light, it is
Afflicted for the Day –
The Blindness that beheld and blest –
And could not find it’s Eye –
F1028/J1018/1865
Wie nooit een Dageraad heeft gezien
———kan niet zeggen
Hoe zijn Gelaatsuitdrukking is –
Die denken wat er te zien is, doen dat
Met verlies van Fysieke Kracht –
De Emigrant van het Licht, hij is
Verblind voor de Dag –
Blindheid die hij zag en verheerlijkte –
En zijn Oog niet kon vinden –
I had a daily Bliss
I half indifferent viewed
Till sudden I perceived it stir –
It grew as I pursued
Till when around a Hight
It wasted from my sight
Increased beyond my utmost scope
I learned to estimate –
F1029/J1057/1865
Elke dag beleefde ik een hemelse Vreugde
Nauwelijks had ik er aandacht voor
Tot ik het plots in me voelde opkomen –
Het groeide als ik me erop concentreerde
Tot het bij een bepaalde Hoogte
Uit mijn blik verdween
Nog hoger tot ver buiten mijn bereik
Leerde ik het waarderen –
My Season’s furthest Flower –
I tenderer commend
Because I found Her Kinsmanless,
A Grace without a Friend.
F1030/J1019/1865
De laatste Bloem van mijn Seizoen –
Bied ik met meer liefde aan
Omdat ik Haar Eenzaam achtergelaten vond,
Een Gratie zonder Vriend.