Emily Dickinson – Pagina 178

Not any higher stands the Grave

Not any higher stands the Grave
For Heroes than for Men –
Not any nearer for the Child
Than numb Three score and Ten –

This latest Leisure equal lulls
The Beggar and his Queen –
Propitiate this Democrat
A Summer’s Afternoon –

F1214/J1256/1871

Het Graf staat niet iets hoger
Voor Helden dan voor gewone Mensen –
Niet iets dichterbij voor het Kind
Dan voor de stramme Zeventiger –

Deze laatste Rust wiegt evengoed
De Bedelaar als zijn Koningin –
Verzoen u met deze Democraat
Op een Zomerse Namiddag –

“Three score and ten”: 70. Een score is twintig jaar, dus in totaal zeventig.
Met twee andere gedichten (F1298 en F1299) gestuurd naar Thomas Higginson, met de vraag “Kun je het mij nu leren?” Thomas Higginson is in eerste instantie niet onder de indruk van de poëzie van Emily Dickinson. Later wordt hij zelfs lovend over haar werk en helpt mee aan het uitgeven van de gedichten..
Variant voor regel 5: “The latest Castle equals holds” (Deze laatste Burcht biedt evengoed plaats aan).

The harm of Years is on him

The harm of Years is on him –
The infamy of Time –
Depose him like a Fashion
And give Dominion room –

Forget his Morning Forces –
The Glory of Decay
Is a minuter Pageant
Than least Vitality.

F1215/J1280/1871

De schade van Jaren drukt op hem –
De schande van de Tijd –
Leg het opzij als een Modetrend
En geef ruimte aan Geestelijke Macht –

Vergeet de Krachten van zijn Ochtend –
De Glorie van Verval
Geeft minder Spektakel
Dan de kleinste Vitaliteit.

“Him” – waarschijnlijk het lichaam dat ouder wordt.
“Dominion”: soevereiniteit, gezag, geestelijke macht.
Variant voor de laatste twee regels:
“Is a denuded Pageant” (Geeft een uitgekleed Spektakel)
“Beside Vitality” (Naast Vitaliteit).

A Wind that rose

A Wind that rose though not a Leaf
In any Forest stirred –
But with itself did cold engage
Beyond the Realm of Bird.

A Wind that woke a lone Delight
Like Separation’s Swell –
Restored in Arctic Confidence
To the Invisible.

F1216/J1259/1871

Een Wind die opstak zonder dat een Blad
Waar ook in het Bos bewoog –
Maar zich kil met zichzelf bezighield
Buiten Bereik van Vogels.

Een Wind die een eenzaam Genot opwekte
Gelijk de Puist van het Scheiden –
In IJselijk Vertrouwen hersteld
Aan het Onzichtbare.

“A Wind” – een innerlijke, kille storm of onrust.
Er zijn vier bijna identieke manuscripten van dit gedicht. Het oudste is gestuurd naar haar hartsvriendin Susan Dickinson.
Variant voor “cold engage” (regel 3): “cold commune” (zich één voelde met de kou).

I worked for chaff and earning Wheat

I worked for chaff and earning Wheat
Was haughty and betrayed.
What right had Fields to arbitrate
In matters ratified?

I tasted Wheat and hated Chaff
And thanked the ample friend –
Wisdom is more becoming viewed
At distance than at hand.

F1217/J1269/1871

Ik werkte voor kaf en toen ik Koren verdiende
Was ik hautain en werd verraden.
Welk recht hadden de Velden om te oordelen
Over zaken die goed bevonden zijn?

Ik proefde Koren en haatte het Kaf
En dankte de gulle vriend –
Wijsheid wordt beter gezien
Op afstand dan van dichtbij.

“Fields” – mogelijk wordt hiermee de redactie van de Springfield Republican bedoeld. Zij willen de gedichten van Emily Dickinson niet publiceren. Zij is de redactie uiteindelijk dankbaar, want nu blijkt dat haar gedichten koren zijn, heel wat beter dan het kaf van de krant.

The Bone that has no Marrow

The Bone that has no Marrow,
What Ultimate for that?
It is not fit for Table
For Beggar or for Cat –

A Bone has obligations –
A Being has the same –
A Marrowless Assembly
Is culpabler than shame –

But how shall finished Creatures
A function fresh obtain?
Old Nicodemus’ Phantom
Confronting us again!

F1218/J1274/1871

Het Bot dat geen Merg heeft,
Wat is het definitieve Lot daarvan?
Het is niet geschikt voor de Tafel
Voor een Bedelaar of Kat –

Een Bot heeft verplichtingen –
Een Wezen evenzo –
Een Samenstel zonder Merg
Valt meer te verwijten dan schaamte –

Maar hoe zullen Schepsels aan het eind
Een nieuwe functie krijgen?
Het Spook van de oude Nicodemus
Waart nog steeds onder ons!

“Nicodemus” vraagt zich in het evangelie van Johannes af: “Hoe kan een mens opnieuw geboren worden als hij oud is?” (Johannes 3, 1-9). Voor Puriteinse christenen is de vraag van levensbelang. Zij willen Jezus opnieuw in hun hart opnemen. Emily vindt het een “Phantom”, een spookbeeld.

Who goes to dine must take his Feast

Who goes to dine must take his Feast
Or find the Banquet mean –
The Table is not laid without
Till it is laid within –

For Pattern is the Mind bestowed
That imitating her
Our most ignoble Services
Exhibit worthier –

F1219/J1223/1871

Wie gaat dineren moet zijn Feestmaal meenemen
Of hij vindt de Smulpartij maar pover –
De Tafel wordt pas buiten gedekt
Als hij van binnen is klaargezet –

De Schikking wordt aan de Geest gegund
Zodat haar volgend
Ons meest onbenullige Werk
Veel grootser zal lijken –

“Dine” – misschien een metafoor voor het nuttigen van voedsel voor de geest?

The Popular Heart is a Cannon first

The Popular Heart is a Cannon first –
Subsequent a Drum –
Bells for an Auxiliary
And an Afterward of Rum –

Not a Tomorrow to know it’s name
Nor a Past to stare –
Ditches for Realms and a Trip to Jail
For a Souvenir.

F1220/J1226/1871

Het Volkse Hart is eerst een Kanon –
Meteen daarna een Trommel –
Klokgelui als Hulptroep
En een Afsluiting met Rum –

Geen Morgen om zijn naam te kennen
Geen Verleden om op terug te kijken –
Een Rijk van Greppels en Reis naar de Gevangenis
Als Souvenir.