I cannot want it more –
I cannot want it less –
My Human Nature’s fullest force
Expends itself on this.
And yet it nothing is
To him who easy owns –
Is Worth itself or Distance –
He fathoms who obtains.
F1228/J1301/1871
Meer willen kan ik het niet –
Minder willen kan ik het niet –
De volle kracht van mijn Menszijn
Wijdt zich hieraan.
En toch stelt het niets voor
Voor wie het zonder moeite bezit –
Is het de Waarde zelf of is het de Afstand
Bepaalt degene die het verkrijgt.
The Days that we can spare
Are those a Function die
Or Friend Or Nature – stranded then
In our Economy
Our Estimates a Scheme –
Our Ultimates a Sham –
We let go all of Time without
Arithmetic of him –
F1229/J1184/1871
De Dagen die we kunnen missen
Zijn die waarop een Functie wegvalt
Of een Vriend Of de Natuur – dan
Lopen we vast in onze Bezigheden
Onze Ramingen blijven slechts Plannen –
Onze Uiteindelijke Doelen een Illusie –
We laten alle Tijd verstrijken zonder
De uren te Tellen –
‘Twas fighting for his Life he was –
That sort accomplish well –
The Ordnance of Vitality
Is frugal of it’s Ball.
It aims once – kills once –
———————-conquers once –
There is no second War
In that Campaign inscrutable
Of the Interior.
F1230/J1188/1871
Vechten voor zijn Leven moest hij –
Zoiets moet goed uitgevoerd worden –
Het Arsenaal van Vitaliteit
Is zuinig met zijn Kogels.
Het richt één keer – doodt één keer –
———————-zegeviert één keer –
Oorlog komt er geen tweede keer
In die ondoorgrondelijke Campagne
Van het Binnenste.
Frigid and sweet Her parting Face –
Frigid and fleet my Feet –
Alien and vain whatever Clime
Acrid whatever Fate –
Given to me without the Suit
Riches and Name and Realm –
Who was She to withold from me
Penury and Home?
F1231/J1318/1871
IJzig en lief Haar Gezicht bij het afscheid –
IJzig en gehaast mijn Stappen –
Vreemd leeg hoe de Sfeer ook is
Bitter hoe het Lot ook bestemt –
Mij heeft ze zonder Aanzoek geschonken
Rijkdom, een Naam en een Koninkrijk –
Wie was Zij dat ze mij ontzegde
Matigheid en een Thuis?
An honest Tear
Is durabler than Bronze –
This Cenotaph
May each that dies –
Reared by itself –
No Deputy suffice –
Gratitude bears
When Obelisk decays
F1232/J1192/1871
Een echte Traan
Is duurzamer dan een Bronzen –
Dit Grafteken
Mag ieder die sterft –
Zelf oprichten –
Niets kan het vervangen –
Dankbaarheid houdt stand
Als de Obelisk uit elkaar valt
I should not dare to be so sad
So many Years again –
A Load is first impossible
When we have put it down –
The Superhuman then withdraws
And we who never saw
The Giant at the other side
Begin to perish now.
F1233/J1197/1871
Ik zou niet durven zo verdrietig te zijn
Voor weer zoveel Jaren –
Een Last wordt pas ondraaglijk
Als we hem hebben afgelegd –
Dan stapt het Bovenmenselijke opzij
En wij die nooit
De Reus aan gene zijde zagen
Beginnen nu leven te verliezen.
Remembrance has a Rear and Front –
‘Tis something like a House –
It has a Garret also
For Refuse and the Mouse –
Besides the deepest Cellar
That ever Mason laid –
Look to it by its Fathoms
Ourselves be not pursued –
F1234/J1182/1871
Herinnering heeft een Voor en Achter –
Ze is zoiets als een Huis –
Ze heeft ook een Zolder
Voor Rommel en Muizen –
En dan ook nog de diepste Kelder
Ooit door een Metselaar aangelegd –
Zorg dat je door zijn Diepten
Niet wordt achtervolgd –