Emily Dickinson

Your Riches – taught me – Poverty.
Myself – a Millionaire
In little Wealths, as Girls could boast
Till broad as Buenos Ayre –

You drifted your Dominions –
A Different Peru –
And I esteemed All Poverty
For Life’s Estate with you –

Of Mines, I little know – myself –
But just the names, of Gems –
The Colors of the Commonest –
And scarce of Diadems –

So much, that did I meet the Queen –
Her Glory I should know –
But this, must be a different Wealth –
To miss it – beggars so –

I’m sure ’tis India – all Day –
To those who look on You –
Without a stint – without a blame,
Might I – but be the Jew –

I’m sure it is Golconda –
Beyond my power to deem –
To have a smile for Mine – each Day,
How better, than a Gem!

At least, it solaces to know
That there exists – a Gold –
Altho’ I prove it, just in time
Its distance – to behold –

It’s far – far Treasure to surmise –
And estimate the Pearl –
That slipped my simple fingers through –
While just a Girl at School.

F418/J299/1862

Jouw Rijkdom – leerde mij – wat Armoede is.
Ikzelf – een Miljonair
Van Kleingoed, waar Meisjes over opschepten
Zo breed als tot aan Buenos Aires –

Jij hebt jouw Domeinen vergaard –
Een ander soort Peru –
En ik koesterde Alle Armoede
Voor een Levensstaat met jou –

Van Mijnen, weet ikzelf – weinig –
Alleen maar de namen, van Edelstenen –
De Kleuren van de Meest Voorkomende –
En nauwelijks iets van Diademen –

Wel zoveel, ontmoette ik de Koningin –
Ik haar Glorie zou herkennen –
Maar dit, moet een andere Rijkdom zijn –
Die kwijtraken – zou mij ruïneren –

De hele Tijd – weet ik dat het India is –
Voor wie naar Jou kijken –
Zonder schroom – zonder schaamte,
Kon ik – maar de Jood zijn –

Ik weet zeker dat het Golconda is –
Het gaat mijn verstand te boven –
Elke Dag – voor mij – een glimlach te hebben,
Stukken beter – dan een Juweel!

Tenminste, stelt het gerust te weten
Dat er zoiets – als Goud – bestaat
Ook al, kon ik net op tijd beseffen
Haar van afstand gade te slaan.

Een verre – verre Schat om van te dromen –
En de Parel op waarde te schatten –
Die door mijn eenvoudige vingers glipte –
Toen ik nog een Schoolmeisje was.

There are two Ripenings –
One – of Sight – whose Forces
———spheric round
Until the Velvet Product
Drop, spicy to the Ground –

A Homelier – maturing –
A Process in the Bur –
Which Teeth of Frosts, alone disclose –
In still October Air –

F420/J332/1862

Er zijn twee Rijpingsprocessen –
Het ene – zichtbaar – waarbij de Krachten
———zich bolvormig ronden
Tot het Fluweelzachte product
Geurig, op de Grond valt –

Een Gewoner – groeiproces –
Is het proces in een Dop –
Die alleen de Tanden van de Vorst onthullen –
In de stille Oktoberlucht –

Give little Anguish,
Lives will fret –
Give Avalanches,
And they’ll slant –

Straighten – look cautious for their breath –
But make no syllable, like Death –
Who only shows his Granite face –
Sublimer thing – than Speech –

F422/J310/1862

Geef een beetje Angst,
En mensen gaan tobben –
Geef Lawines,
En ze zullen zich schikken –

Sta recht – zoek rustig naar adem –
Maar spreek geen woord, net als de Dood –
Die alleen zijn Granieten gelaat toont –
Subliemer – dan Spreken –

The Color of the Grave is Green –
The Outer Grave – I mean –
You would not know it from the Field –
Except it own a Stone –

To help the fond – to find it –
Too infinite asleep
To stop and tell them where it is –
But just a Daisy – deep –

The Color of the Grave is white –
The outer Grave – I mean –
You would not know it
———from the Drifts –
In Winter – till the Sun –

Has furrowed out the Aisles –
Then – higher than the Land
The little Dwelling Houses rise
Where each – has left a friend –

The Color of the Grave within –
The Duplicate – I mean –
Not all the Snows could make it white –
Not all the Summers – Green –

You’ve seen the Color – maybe –
Upon a Bonnet bound –
When that you met it with before –
The Ferret – cannot find –

F424/J411/1862

De Kleur van het Graf is Groen –
De Buitenkant – bedoel ik –
Je zou het niet herkennen vanaf het Grasveld –
Tenzij het een Steen heeft –

Om dierbaren te helpen – het te vinden –
In te eindeloze slaap
Om hen te stoppen en zeggen waar het is –
Maar net een Madeliefje – diep –

De Kleur van het Graf is wit –
De Buitenkant – bedoel ik –
Je zou het niet herkennen
———vanaf de Bergen Sneeuw –
In de Winter – tot de Zon –

De Gangpaden heeft vrijgemaakt –
Dan – rijzen boven de Grond
De kleine Woninkjes op
Waar ieder – een vriend heeft achtergelaten –

De Kleur van het Graf in je binnenste –
De Kopie – bedoel ik –
Kan alle Sneeuw niet wit maken –
Alle Zomers niet – Groen –

Je hebt de Kleur gezien – misschien –
Op een Hoed gebonden –
Toen je haar eerder tegenkwam –
Zelfs een Fret – kan haar niet vinden –