Categorie archieven: Uncategorized

Renunciation – is a piercing Virtue

Emily Dickinson

Renunciation – is a piercing Virtue –
The letting go
A Presence – for an Expectation –
Not now –
The putting out of Eyes –
Just Sunrise –
Lest Day –
Day’s Great Progenitor –
Outvie
Renunciation – is the Choosing
Against itself –
Itself to justify
Unto itself –
When larger function –
Make that appear –
Smaller – that Covered Vision – Here –

F782/J745/1863

Versterven – is een prangende Deugd –
Het opgeven van
Aanwezigheid – voor Verwachting –
Straks –
Iemand de ogen uitsteken –
Net voor de Zon opkomt –
Opdat de Dag niet –
Haar Grote Schepper –
Overtreft
Versterven – is Kiezen
Tegen jezelf –
Om jezelf te bewijzen
Voor jezelf –
Wanneer een groter doel –
Die verhulde Visie – van Hier –
Kleiner laat verschijnen –

“Renunciation”: onthechting, versterving, ascese.
“Larger function” – vrij vertaald: een grotere visie op het leven.
“Here”: hier natuurlijk, maar bij Emily Dickison zijn plaats en tijd vaker inwisselbaar.
Varianten:
– voor “Outvie” (regel 9): “Outshow” (Beter laat zien) en “Outglow” (Overschijnt);
– voor “Covered” (regel 16): “flooded –“ (overspoelde –) en “sated – (verzadigde –).

Never for Society

Emily Dickinson

Never for Society
He shall seek in vain –
Who His own acquaintance
Cultivate – Of Men
Wiser Men may weary –
But the Man within

Never knew Satiety –
Better entertain
Than could Border Ballad –
Or Biscayan Hymn –
Neither introduction
Need You – unto Him –

F783/J746/1863

Nooit zal hij tevergeefs
Naar Gezelschap uitzien –
Die Mens die zijn zelfkennis
Ontwikkelt – Van Mensen
Worden wijzere Mensen vaak moe –
Maar de innerlijke Mens

Heeft nooit Genoeg gekregen –
En beleeft meer plezier
Dan Schotse Balladen bieden –
Of Baskische Gezangen –
Evenmin heb Je een introductie
Nodig – voor die Mens –

“Border Ballad” is een traditionele Schotse ballade. De balladen van Sir Walter Scott zijn erg populair in de tijd van Emily Dickinson.
“Him” verwijst naar de innerlijke mens.
Variant voor “Wiser Man” (regel 5): “Wiser One” (Meer ontwikkeld Iemand).

I sometimes drop it, for a Quick

Emily Dickinson

I sometimes drop it, for a Quick –
The Thought to be alive –
Anonymous Delight to know –
And Madder – to conceive –

Consoles a Wo so monstrous
That did it tear all Day,
Without an instant’s Respite –
‘Twould look too far – to Die –

Delirium – diverts the Wretch
For Whom the Scaffold neighs –
The Hammock’s motion lulls the Heads
So close on Paradise –

A Reef – crawled easy from the Sea
Eats off the Brittle Line –
The Sailor does’nt know the Stroke –
Until He’s past the Pain –

F784/J708/1863

Soms zet ik het opzij, voor Even –
Het Besef te leven –
Een naamloos Genot om te ervaren –
En nog Gekker – om het voor te stellen –

Het troost een Pijn zo monsterlijk
Dat als ze de hele Dag verscheurde,
Zonder een ogenblik Respijt –
Doodgaan – te ver weg lijkt –

Delirium – leidt de Ongelukkige af
Voor Wie het Schavot kraakt –
Het bewegen van de Hangmat geeft het Hoofd
Zo dicht bij de Hemel rust –

Een Klif – kroop rustig uit de Zee
Vreet het Kwetsbare Dieptelood op –
De Zeeman merkt de Klap niet op –
Tot de Pijn voor Hem over is –

“It” uit de eerste regel verwijst naar de monsterlijke pijn uit de vijfde regel. Wat deze pijn precies is, blijft niet duidelijk. Misschien voor Emil
“Neighs”: hinnikt, maakt een scherp geluid.
“Paradise”: meestal hemels paradijs bij Emily Dickinson.

It dropped so low – in my Regard

Emily Dickinson

It dropped so low – in my Regard –
I heard it hit the Ground –
And go to pieces on the Stones
At bottom of my mind –

Yet blamed the Fate that fractured –
———less
Than I reviled Myself,
For entertaining Plated Wares
Opon my Silver Shelf –

F785/J747/1863

Het daalde zo diep – in mijn Achting –
Dat ik het de grond hoorde raken –
En in stukken sloeg tegen de Stenen
Op de bodem van mijn geest –

Toch gaf ik het Noodlot dat het brak –
———minder de schuld
Dan dat ik het Mezelf kwalijk nam,
Voor het onthalen van Kitsch Spullen
Op mijn Plank met Zilver –

“It” gebruikt Emily Dickinson evengoed voor “hij” of “zij”. Dan verwijst het gedicht naar een concrete persoon.
Varianten:
– voor “on the Stones” (regel 3): “in the Ditch –“ (in de Sloot –);
– voor “fractured” (regel 5): “– flung it (– wegslingerde).

Autumn – overlooked my Knitting

Emily Dickinson

Autumn – overlooked my Knitting –
Dyes – said He – have I –
Could disparage a Flamingo –
Show Me them – said I –

Cochineal – I chose – for deeming
It resemble Thee –
And the little Border – Dusker –
For resembling Me –

F786/J748/1863

Herfst – overzag mijn Breiwerk –
Kleuren – zei Hij – heb ik –
Die een Flamingo in de schaduw zetten –
Laat ze Me zien – zei ik –

Karmijnrood – koos ik – want ik geloof
Dat het op Jou lijkt –
En voor de smalle Rand – Donkerder –
Omdat het op Mij lijkt –

Varianten:
– voor “disparage” (regel 3): “dishonor” (vernederen);
– voor “Show Me them” (regel 4): “Give them Me” (Geef ze Mij);
– voor “It” (regel 6): “That” (Dat).

Bloom upon the Mountain – stated

Emily Dickinson

Bloom opon the Mountain – stated –
Blameless of a Name –
Efflorescence of a Sunset –
Reproduced – the same –

Seed, had I, my Purple Sowing
Should endow the Day –
Not a Tropic of a Twilight –
Show itself away –

Who for tilling – to the Mountain
Come, and disappear –
Whose be Her Renown, or fading,
Witness, is not here –

While I state – the Solemn Petals,
Far as North – and East,
Far as South and West – expanding –
Culminate – in Rest –

And the Mountain to the Evening
Fit His Countenance –
Indicating, by no Muscle –
The Experience –

F787/J667/1863

Bloesem op de Heuvels – beschreven –
Niet besmet met een Naam –
Het Ontluiken van een Zonsondergang
Geeft – hetzelfde weer –

Had ik Zaad, mijn Paarse Zaaigoed
Zou de Dag zegenen –
Geen Tropisch Schemerlicht –
Zou zich nog laten zien –

Wie de Heuvels – komen
Bewerken, en weer verdwijnen –
Aan Wie Hun Roem te danken is, of verval,
Daarvan is geen Getuige hier –

Terwijl ik beschrijf – de Heilige Bloemblaadjes,
Ze Dijen uit – tot in het Noorden – en Oosten,
Tot in het Zuiden en Westen –
Bereiken hun top – in Rust –

En de Berg, tegen de Avond
Past Zijn Uiterlijk aan –
En vertrekt geen Spier –
Bij deze Ervaring –

“Stated”: vastgelegd, verklaard. Blijkbaar is Emily Dickinson een gedicht aan het schrijven, terwijl ze vanuit haar raam over de heuvels kijkt. Vandaar regel 13: “Terwijl ik aan het schrijven ben”. Zij noemt haar gedichten ook bloemen die ze de wereld schenkt.
“Blameless of a name” verwijst naar de schepping zoals die in het begin van de bijbel vastgelegd wordt (Genesis). Wanneer de mens de schepping een naam geeft, verliest ze ook haar onschuldige puurheid..
Varianten:
– voor “endow” (regel 6): “address” (aanspreken) en “reward”(belonen);
– voor “The” (regel 20): “His” (Zijn).

Publication – is the Auction

Emily Dickinson

Publication – is the Auction
Of the Mind of Man –
Poverty – be justifying
For so foul a thing

Possibly – but We – would rather
From Our Garret go
White – Unto the White Creator –
Than invest – Our Snow –

Thought belong to Him who gave it –
Then – to Him Who bear
Its Corporeal illustration – Sell
The Royal Air –

In the Parcel – Be the Merchant
Of the Heavenly Grace –
But reduce no Human Spirit
To Disgrace of Price –

F788/J709/1863

Publiceren – is de Openbare Verkoop
Van de Menselijke Geest –
Moge Armoe – een excuus zijn
Voor zoiets smerigs

Goed mogelijk – maar Wij – zouden liever
Van Onze Zolder komen
In het Wit – naar de Witte Schepper –
Dan Onze Sneeuw – beleggen –

Gedachten behoren Hem toe die ze ingaf –
Daarna – aan Wie zijn Beeld
Belichaamt – Verkoop
De Koninklijke Lucht –

In een Doos – Wees de Handelaar
Van de Hemelse Genade –
Maar verlaag de Menselijke Geest niet
Tot een Schandelijk Prijskaartje –

“White”: wit, zuiver, puur.
“Sneeuw”: hiermee bedoelt zij mogelijk haar werk, haar gedichten.