The vastest earthly Day
Is shrunken small
By one Defaulting Face
Behind a Pall –
F1323/J1328/1874
De allerlangste Dag op aarde
Is tot iets kleins geslonken
Door één Verdwijnend Gezicht
Achter een Doodskleed –
The vastest earthly Day
Is chastened small
By one heroic Face
That owned it all –
De allerlangste Dag op aarde
Is tot iets kleins ingeperkt
Door één heldhaftig Gezicht
Die het allemaal bezat –
Surprise is like a thrilling – pungent –
Upon a tasteless meat
Alone – too acrid – but combined
An edible Delight.
F1324/J1306/1874
Verrassing is als een pittig – kruid –
Op smakeloos vlees
Apart – te scherp – maar gecombineerd
Een eetbare Lekkernij
I never hear that one is dead
Without the chance of Life
Afresh annihilating me
That mightiest Belief,
Too mighty for the Daily mind
That tilling it’s abyss,
Had Madness, had it once or, Twice
The yawning Consciousness,
Beliefs are Bandaged, like the Tongue
When Terror were it told
In any Tone commensurate
Would strike us instant Dead –
I do not know the man so bold
He dare in lonely Place
That awful stranger – Consciousness
Deliberately face –
F1325/J1323/1874
Ik hoor nooit dat er iemand dood is
Of de loterij van het Leven
Verspeelt opnieuw bij mij
Dat allemachtige Geloof,
Te machtig voor de Simpele geest
Die zijn afgrond cultiveert,
En Gek wordt, als hij zich één of, Twee keer
Het gapend Bewustzijn kreeg,
Geloof is omzwachteld, als de Tong
Kreeg het Verschrikking verteld
Op elke evenredige Toon,
Had het ons meteen neergeveld –
Ik ken geen mens zo dapper
Die op een eenzame Plek het aandurft
Om die geduchte vreemdeling – van het te Weten
Moedwillig het hoofd te bieden –
How many schemes may die
In one short Afternoon
Entirely unknown
To those they most concern –
The man that was not lost
Because by accident
He varied by a Ribbon’s width
From his accustomed route –
The Love that would not try
Because beside the Door
Some unsuspecting Horse was tied
Surveying his Despair
F1326/J1150/1874
Hoeveel plannen kunnen sneuvelen
In één korte Middag
Is totaal onbekend
Voor erg geïnteresseerd zijn –
De man die niet verloren liep
Omdat hij bij toeval
Door een breed Lint een andere weg nam
Dan zijn gebruikelijke route –
De Liefde die niet durfde
Omdat naast de Deur
‘n Nietsvermoedend Paard was vastgebonden
Dat zijn Wanhoop zag
Of Life to own –
From Life to draw –
But never touch the Reservoir –
F1327/J1294/1874
Over het Leven beschikken –
Uit het Leven putten –
Zonder ooit bij de Bron komen –
The Symptom of the Gale –
The Second of Dismay –
Between it’s Rumor and it’s Face –
Is almost Revelry –
The Houses firmer root –
The Heavens cannot be found –
The Upper Surfaces of things
Take covert in the Ground –
The Mem’ry of the Sun
Not Any can recall –
Although by Nature’s sterling Watch
So scant an interval –
And when the Noise is caught
And Nature looks around –
“We dreamed it”? she interrogates –
“Good Morning” – we propound?
F1328/J1327/1874
De Tekenen van de Storm –
Het Moment van Ontzetting –
Tussen het Gerucht en zijn Verschijning –
Is bijna Feestgedruis –
De Huizen slaan hun wortels steviger uit –
De Hemel is nergens meer te bekennen –
De Bovenkanten van dingen
Zoeken een schuilplaats in de Grond –
De Herinnering aan de Zon
Kan niemand ophalen –
Ook al duurt het voor de feilloze Natuurklok
Zo’n luttele tijd –
En wanneer het Geluid getemd is
En de Natuur om zich heen kijkt –
“Hebben we het gedroomd”? vraagt ze –
“Goedemorgen” – stellen we voor?
The Butterfly’s Assumption Gown,
In Chrysoprase Apartments hung,
This Afternoon put on –
How condescending to descend,
And be of Buttercups the friend
In a New England town –
F1329/J1244/1874
De Hemelvaartsjurk van de Vlinder,
Hing in de Goudgroene Kamers,
Vanmiddag heeft ze die aangedaan –
Hoe gedienstig daalt zij af,
En houdt ze de Boterbloemen te vriend
In een stad in New England –