A darting year – a pomp – a tear –
a waking on a morn
to find that what one waked for,
inhales the different dawn.
B/13 Februari 1859
Een hectisch jaar – van glitter – en tranen
wakker worden op een morgen
en ontdekken dat waar je bij waakte,
een andere dageraad inademt.
I have a suitor in the skies –
a nobleman is he –
and this is all he ever says –
Pray “come unto me.”
To such a simple wooing
I do not reply –
Say? – Shall I say him yes – Ladie –
Say – shall I say him nay?
B/1859
Ik heb een vrijer in de lucht –
een edelman is hij –
en alles wat hij te zeggen heeft is dit –
Bid “kom naar mij.”
Op zo’n simpele liefdesverklaring
Reageer ik niet –
Zeg eens? – Moet ik hem ja zeggen – Mevrouw –
Zeg eens – moet ik hem nee zeggen?
I would distil a cup –
and bear to all my friends,
drinking to her no more astir,
by beck, or burn, or moor!
FA13-8/J16/1859
Ik wil een glaasje distilleren –
en al mijn vrienden aanbieden,
en drinken op haar die zich niet meer roert
bij beek, bron, of heide!
“Mama” never forgets her birds,
Though in another tree –
She looks down just as often
And just as tenderly
As when her little mortal nest
With cunning care she wove –
If either of her “sparrows fall,”
She “notices,” above.
F130/J164/1860
“Mama” vergeet haar vogels nooit,
Ook al kijkt ze vanuit een andere boom –
Net zo vaak naar beneden
En net zo teder
Als toen ze haar sterfelijke nest
Met liefdevolle zorg weefde –
Zou een van haar “mussen vallen,”
Ze “ziet” het, van daarboven.
Tho’ my destiny be Fustian –
Hers be damask fine –
Tho’ she wear a silver apron –
I, a less divine –
Still, my little Gypsy being
I would far prefer,
Still, my little sunburnt bosom
To her Rosier,
For, when Frosts, their punctual fingers
On her forehead lay,
You and I, and Dr. Holland,
Bloom Eternally!
Roses of a steadfast summer
In a steadfast land,
Where no Autumn lifts her pencil –
And no Reapers stand!
F131/J163/1860
Mijn lot mag dan van grove Katoen zijn –
En dat van haar van fijn damast –
Zij een zilveren schort dragen –
En ik, niet zo’n fantastische –
Toch, mijn kleine Zigeunerbestaan
Heb ik veel liever,
En mijn kleine, zonverbrande borsten
Dan de hare met meer Rossere tint,
Want, als Vorst, zijn vingers stipt
Op haar voorhoofd legt,
Zullen Jij en ik, en Dr. Holland,
Onophoudelijk Bloeien!
Rozen van een bestendige zomer
In een bestendig land –
Waar geen Herfst haar penseel opheft –
En geen Magere Hein komt!
Just lost, when I was saved!
Just felt the world go by!
Just girt me
———for the onset with Eternity,
When breath blew back,
And on the other side
I heard recede the disappointed tide!
Therefore, as One returned, I feel
Odd secrets of the line to tell!
Some Sailor, skirting foreign shores –
Some pale Reporter,
———from the awful doors
Before the Seal!
Next time, to stay!
Next time, the things to see
By Ear unheard,
Unscrutinized by Eye –
Next time, to tarry,
While the Ages steal –
Slow tramp the Centuries,
And the Cycles wheel!
F132/J160/1860
Bijna verloren, en ik werd gered!
Bijna de wereld voorbij voelen gaan!
Bijna mezelf omgord
———voor de strijd met de Eeuwigheid,
Toen de adem terugblies,
En ik aan gene zijde hoorde
Hoe het tij zich teleurgesteld terugtrok!
Dus wil ik, als Iemand die teruggekeerd is,
De vreemde geheimen van de grens vertellen!
Als ‘n Zeeman, die langs verre kusten scheert –
Als ‘n bleke Verslaggever,
———terug van de akelige deuren
Vóór het Zegel!
Blijf de volgende keer, daar!
Zie de volgende keer, dingen
Die geen Oor hebben gehoord,
Geen Oog hebben onderzocht –
Blijf de volgende keer, daar achter!
Waar de Tijd voortschrijdt –
Eeuwen langzaam ronddolen,
En Cyclussen voortrollen!