Uncategorized – Pagina 230

How happy is the little Stone

How happy is the little Stone
That rambles in the Road alone,
And doesn’t care about Careers
And Exigencies never fears –
Whose Coat of elemental Brown
A passing Universe put on,
And independent as the Sun
Associates or glows alone,
Fulfilling absolute Decree
In casual simplicity –

F1570/J1510/1882

Wat is het Steentje blij
Om alleen op Straat te zwerven,
Het geeft niets om een Carrière
Is nooit bang voor Ramspoed –
Zijn Jas van Bruine stof
Heeft ooit het Heelal omgedaan
En onafhankelijk als de zon
Hecht hij zich of glanst op zichzelf,
Hij voert het Gebod van de Schepper
Met nonchalante eenvoud uit –

“Absolute Decree”: onontkoombaar decreet. In juridische termen staat “Absolute Decree” voor een definitief vonnis. In theologische taal verwijst het naar het goddelijke gebod.
Varianten:
– voor “How happy is” (regel 1): “Invincible” (Onwankelbaar);
– voor “glows” (regel 8): “koestert hij zich) en “links with none” (verbindt zich met geen);
– voor “casual” (regel 10): “competent” (kundige).

He lived the Life of Ambush

Who abdicated Ambush
And went the way of Dusk
And now against his subtle name
There stands an Asterisk
As confident of him as we –
Impregnable we are –
The whole of Immortality
Intrenched within a star –

F1571/J1525/J1616/1882

Wie de Hinderlaag had opgegeven
Ging de weg van de Schemer
En bij zijn subtiele naam
Staat nu een Sterretje
Zo zeker van hem als wij zijn –
Kan niemand van ons afnemen –
De gehele Onsterfelijkheid
Verankerd in een ster –

“Who” – Emily Dickinson stuurt dit gedicht aan de zoon van Samuel Bowles op de uitnodiging voor zijn bruiloft. Zijn vader was journalist en uitgever van de Springfield Republican, een kritische krant. Hij moet een intieme vriend van Emily Dickinson zijn geweest. Enkele jaren daarvoor was hij gestorven na een lang ziekbed. Bij het gedicht stopt ze gedroogde jasmijn van de struik die zijn vader haar ooit had geschonken.
“Ambush”: hinderlaag, valstrik – alsof je in het leven de dood altijd op de loer ligt.
Varianten:
– voor regel 1: “He lived the Life of Ambush” (Hij leefde het Leven alsof het een Val is –);
– voor regel 7: “Secreted in a Star” (Verborgen in een Ster).

Come show thy Durham Breast

Come show thy Durham Breast
To her who loves thee best
Delicious Robin –
And if it be not me
At least within my Tree
Do the avowing –
Thy Nuptial so minute
Perhaps is more astute
Than vaster suing –
For so to soar away
Is our propensity
The Day ensuing –

F1572/J1542/1882

Kom, laat je Rossige Borst zien
Aan haar die het meest van je houdt
Heerlijke Robin –
En als ik dat niet ben
Verklaar tenminste in mijn Boom
Aan haar je Liefde –
Jouw Huwelijksbelofte zo miezerig
Is misschien wel intenser
Dan een uitgebreider aanzoek –
Want zomaar wegvliegen
Is wat we geneigd zijn
De volgende Dag –

“Durham”: rossig. Het verwijst naar de roestige kleur van het vee uit Durham (Engeland).
De eerste zes regels waren gestuurd naar Thomas Higginson met een broche voor zijn dochtertje van enkele maanden jong.

Obtaining but our own extent

Obtaining but
———our own extent
In whatsoever Realm –
‘Twas Christ’s own personal Expanse
That bore him from the Tomb –

F1573/J1543/1882

Al verkrijgen we slechts
———het formaat dat bij ons past
In welk Koninkrijk ook –
Het was de persoonlijke Grootsheid van Christus
Die hem het Graf uitdroeg –

In het manuscript staan de regels meteen na gedicht F1570 en kunnen dus een vervolg zijn.
Variant voor “our own extent” (regel 1): “his own extent ” (dat bij hem past).

The Moon upon her fluent Route

The Moon upon her fluent Route
Defiant of a Road –
The Star’s Etruscan Argument
Substantiate a God –

If Aims impel these Astral Ones
The ones allowed to know
Know that which makes them as forgot
As Dawn forgets them – now –

F1574/J1528/1882

De Maan in haar vloeiende Baan
Volgt eigenzinnig haar Weg –
De klassieke Argumenten van de Ster
Bewijzen het Bestaan van God –

Als het Doel deze Hemellichamen voortstuwt
Weet dan, wie het mag weten,
Dat wat hen evenzeer doet vergeten
Als de Dageraad hen – nu vergeet –

“Etruscan”: klassiek (volgens het Emily Dickinson Lexicon). Een van de klassieke Godsbewijzen is dat de pracht van de kosmos wel moet verwijzen naar een goddelijke oorzaak.

Now I lay thee down to Sleep

Now I lay thee down to Sleep –
I pray the Lord thy Dust to keep –
And if thou live before thou wake –
I pray the Lord thy Soul to make –

F1575/J1539/1882

Nu leg ik je neer om te Slapen –
Ik bid de Heer je Stof te bewaren –
En als je leeft voor je wakker wordt –
Bid ik de Heer je Ziel te scheppen –

“Dust”: stof, aarde, (figuurlijk) lichaam.
Het gedicht is een parodie op een populair kindergebedje uit de 18e eeuw:
Now I lay me down to sleep, (Nu leg ik me neer om te slapen,)
I pray the Lord my soul to keep. (Ik bid de Heer mijn ziel te bewaren.)
If I should die before I wake, (Zou ik sterven voor ik wakker word,)
I pray the Lord my soul to take. (Bid ik de Heer mijn ziel op te nemen.)

No matter where the Saints abide

No matter where the Saints abide,
They make their Circuit fair
Behold how great a Firmament
Accompanies a Star.

F1576/J1541/1882

Maakt niet uit waar de Heiligen wonen,
Ze maken hun Straatjes schoon
Kijk eens hoe immens het Firmament
Een Ster begeleidt.

Emily Dickinson

Gedichten

Categorie archieven: Uncategorized