Categorie archieven: Uncategorized

She died – this was the way she died

Emily Dickinson

She died – this was the way she died.
And when her breath was done
Took up her simple wardrobe
And started for the sun –
Her little figure at the gate
The Angels must have spied,
Since I could never find her
Upon the mortal side.

F154/J150/1860

Ze stierf – en ze stierf zo.
Toen haar ademhaling stopte
Nam ze haar eenvoudige kleren op
En vertrok naar de zon –
Haar kleine gestalte bij de poort
Moeten de Engelen opgemerkt hebben,
Want ik kon haar niet meer vinden
Aan de kant van de stervelingen.

Variant voor regel 5: “Bernardine’ Angels, up the hight | Her trudging feet Espied –“ (Monastieke Engelen, van boven | Zagen haar sjokkende voeten –“.

If pain for peace prepares

Emily Dickinson

If pain for peace prepares
Lo, what “Augustan” years
Our feet await!

If springs from winter rise,
Can the Anemones
Be reckoned up?

If night stands first – then noon
To gird us for the sun –
What gaze!

When from a thousand skies
On our developed eyes
Noons blaze!

F155/J63/1860

Als pijn op vrede voorbereidt
Kijk, wat een “Vreedzame” jaren
Onze voeten te wachten staan!

Als de lente uit de winter opkomt,
Kan er dan op Anemonen
Gerekend worden?

Als het eerst nacht is – dan middag
Om ons tegen de zon beschermen –
Wat een uitzicht!

Wanneer uit duizend luchten
Op onze geopende ogen
De middagen branden!

“Augustan” – de Romeinse keizer Augustus zorgde voor een lange tijd van vrede, naar men zegt. Die periode wordt de Pax Romana genoemd. Het is een geïdealiseerde kijk van de werkelijkheid. De Pax Romana werd in werkelijkheid met veel geweld gehandhaafd. Het is tevens een kleine sneer naar de Confessio Augustiana, de geloofsbelijdenis die Maarten Luther in 1530 schreef.
“If night stands first” – eerst komt de nacht, dan de dag; in onze moderne beleving komt de nacht na de dag.

Surgeons must be very careful

Emily Dickinson

Surgeons must be very careful
When they take the knife!
Underneath their fine incisions
Stirs the Culprit – Life!

F156/J108/1860

Chirurgen moeten heel behoedzaam zijn
Als ze het mes hanteren!
Onder hun fijne insnijdingen
Roert de Schuldige zich – Leven!

I have a King, who does not speak

Emily Dickinson

I have a King, who does not speak –
So – wondering – thro’ the hours meek
I trudge the day away –
Half glad when it is night – and sleep –
If, haply, thro’ a dream, to peep
In parlors, shut by day.

And if I do – when morning comes –
It is as if a hundred drums
Did round my pillow roll,
And shouts fill all my childish sky,
And Bells keep saying “Victory”
From steeples in my soul!

And if I don’t – the little Bird
Within the Orchard, is not heard,
And I omit to pray
“Father, thy will be done” today
For my will goes the other way,
And it were perjury!

F157/J103/1860

Ik heb een Koning, die niet spreekt –
Dus – dagdromend – gedwee uur na uur
Sjok ik de dag door –
Bijna blij wanneer het nacht is – en ik slaap –
Als ik, misschien, dromend
In kamers gluur, die overdag gesloten zijn.

Als ik dat doe – wanneer het ochtend wordt –
Is het alsof honderd trommels
Rond mijn kussen roffelen,
Geschreeuw mijn kinderhemel vult,
En Klokken alsmaar “Victorie” blijven zeggen
Vanuit de torenspitsen in mijn ziel!

En als ik het niet doe – wordt het Vogeltje
In de Boomgaard, niet gehoord,
En vergeet ik die dag te bidden
“Vader, Uw wil geschiede”
Want mijn wil gaat ergens anders heen,
En dat zou een zonde zijn!

“King” – de koning in het gedicht kan god de vader zijn, maar een andere interpretatie is dat het om haar poëtische iinspiratie gaat.
“Perjury”: meineed, zonde.

Where I have lost, I softer tread

Emily Dickinson

Where I have lost, I softer tread –
I sow sweet flower from garden bed –
I pause above that vanished head
—–And mourn.

Whom I have lost, I pious guard
From accent harsh, or ruthless word –
Feeling as if their pillow heard,
—–Though stone!

When I have lost, you’ll know by this –
A Bonnet black – A dusk surplice –
A little tremor in my voice
—–Like this!

Why, I have lost, the people know
Who dressed in flocks of purest snow
Went home a century ago
—–Next Bliss!

F158/J104/1860

Waar ik verloren heb, ga ik met zachter tred –
Strooi ik heerlijke bloemen uit het tuinbed –
Sta ik stil boven dat verdwenen hoofd
—–En rouw.

Wie ik heb verloren, bescherm ik devoot
Voor kwade, of meedogenloze woorden –
Het voelt alsof hun kussen het hoorde
—–Al is het van steen!

Wanneer ik verloren heb, zie je dat aan –
Een zwarte Muts – een donkere jasomslag –
Een lichte trilling in mijn stem
—–Zoals nu!

Waarom, ik verloren heb, weten mensen die
Gekleed in vlokken van de zuiverste sneeuw
Een eeuw geleden thuiskwamen
—–Dichbij de Gelukzaligheid!

She went as quiet as the Dew

Emily Dickinson

She went as quiet as the Dew
From a Accustomed flower.
Not like the Dew, did she return
At the Accustomed hour!

She dropt as softly as a star
From out my summer’s eve –
Less skillful than Le Verriere
It’s sorer to believe!

F159/J149/1860

Stil ging ze heen zoals Dauw
aan een Gewone bloem.
Maar niet zoals Dauw, kwam ze terug
Op de Gewone tijd!

Zij viel zo zacht als een ster
Aan mijn zomeravond –
Als je minder knap bent dan Le Verrière
Is ‘t wel moeilijker te geloven.

“Le Verrière”: Urban Le Verrière (1811-1877) was een Franse wiskundige die met ingenieuze berekeningen voorspeld had dat er een onbekende planeet (Neptunus) moest bestaan aan de sterrenhemel. Emily Dickinson heeft onder andere astronomie gestudeerd.

To hang our head – ostensibly

Emily Dickinson

To hang our head – ostensibly –
And subsequent, to find
That such was not the posture
Of our immortal mind –

Affords the sly presumption
That in so dense a fuzz –
You – too – take Cobweb attitudes
Upon a plane of Gauze!

F160/J105/1860

Het hoofd laten hangen – zogenaamd –
En daarna, ontdekken
Dat dit niet de juiste houding was
Voor onze onsterfelijke geest –

Leidt tot het slinkse vermoeden
Dat in zo’n dikke pluis –
Ook – jij – doet alsof je een Spinnenweb bent
Op een Gazen vlak!