I know of people in the Grave
Who would be very glad
To know the news I know tonight
If they the chance had had
‘Tis this expands the least event
And swells the scantest deed
My right to walk upon the Earth
If they this moment had

F1704/J1665/Jaartal onbekend

Ik ken mensen in het Graf
Die erg blij zouden zijn
Het nieuws te weten dat ik vanavond weet
Als ze daartoe de kans hadden gekregen
Het is dit dat het kleinste voorval ontvouwt
En de miniemste daad uitvergroot
Mijn recht om op Aarde rond te lopen
Stel dat zij dit moment hadden gekregen

Today or this noon
She dwelt so close
I almost touched her
Tonight she lies
Past neighborhood
And bough and steeple
Now past surmise

F1706/J1702/Jaartal onbekend

Deze dag of dit middaguur
Kwam ze zo dichtbij
Ik raakte haar bijna aan
Vannacht ligt ze
Ver uit de buurt
Ver van tak en kerktoren
Nu voorbij elk bevattingsvermogen

I did not reach Thee
But my feet slip nearer every day
Three Rivers and a Hill to cross
One Desert and a Sea
I shall not count the journey one
When I am telling thee

Two deserts, but the year is cold
So that will help the sand
One desert crossed –
The second one
Will feel as cool as land –
Sahara is too little price
To pay for thy Right hand.

The Sea comes last – Step merry, feet,
So short we have to go –
To play together we are prone,
But we must labor now
The last shall be the lightest load
That we have had to draw.

The Sun goes crooked –
That is Night
Before he makes the bend
We must have passed the Middle Sea –
Almost we wish the End
Were further off
Too great it seems
So near the Whole to stand

We step like Plush
We stand like snow
The waters murmur new
Three rivers and the Hill are passed
Two deserts and the Sea!
Now Death usurps my Premium
And gets the look at Thee –

F1708/J1664/Jaartal onbekend

Ik heb U niet bereikt
Maar elke dag sluipen mijn voeten dichterbij
Nog drie Rivieren en een Heuvel oversteken
Eén Woestijn en een Zee
Ik tel het niet als één reis
Wanneer ik u ervan vertel

Twee woestijnen, maar het jaar is koud
Dus dat is goed voor het zand
Eén woestijn heb ik doorkruist –
De tweede woestijn
Zal fris aanvoelen als land –
De Sahara is een te kleine prijs
Betalen voor uw Rechterhand.

’t Laatst komt de Zee – Stap vrolijk door, voeten,
Zo kort hebben we nog te gaan –
We willen liever samen spelen,
Maar nu moeten we ons inspannen
De laatste last die we moeten dragen
Zal het lichtste zijn.

De Zon draait weg –
De Avond valt zo
Voor hij de bocht omgaat
Moeten wij voorbij de Middelzee zijn –
Bijna wilden we dat het Einde
Verder weg zou zijn
Te groots lijkt het
Om zo dicht bij het Al te zijn

We stappen als Dons
We staan als sneeuw
De wateren ruisen als nieuw
Drie rivieren en de Heuvel zijn gepasseerd
Twee woestijnen en de Zee!
Nu pikt de Dood mijn Beloning in
En krijgt hij U te zien –

I watched her face to see which way
She took the awful news
Whether she died before she heard
Or in protracted bruise
Remained a few slow years with us
Each heavier than the last
A further afternoon to fail
As Flower at fall of Frost –

F1710/J1667/Jaartal onbekend

Ik keek naar haar gezicht om te zien hoe
Zij het vreselijke nieuws opnam
Of ze zou sterven voor ze het hoorde
Of in aanhoudende miserie
Nog een paar slepende jaren bij ons blijven
Elk zwaarder dan het vorige
Om later op een middag te bezwijken
Als een Bloem bij het vallen van de Vorst –