Categorie archieven: Uncategorized

The Sun kept stooping – stooping – low!

Emily Dickinson

The Sun kept stooping – stooping – low!
The Hills to meet him rose!
On his side, what Transaction!
On their side, what Repose!

Deeper and deeper grew the stain
Opon the window pane –
Thicker and thicker stood the feet
Until the Tyrian

Was crowded dense with Armies –
So gay, so Brigadier –
That I felt martial stirrings
Who once the Cockade wore –

Charged from my chimney corner –
But Nobody was there!

F182/J152/1860

De zon bleef buigen – buigen – diep!
Heuvels kwamen overeind om hem te zien!
Aan zijn kant, wat een Bedrijvigheid!
Aan hun kant, wat een Rust!

Dieper en dieper werd de vlek
Op het vensterglas –
Dichter en dichter stonden de voeten op elkaar
Tot het Donker Paars

Drukbezet was met Legers –
Zo vrolijk, zo Kleurrijk –
Dat Ik me strijdlustig voelde
Ooit droeg ik de Kokarde –

Viel aan vanuit mijn schoorsteenhoek –
Maar er was Niemand!

“Stooping”: buigen, bukken. Hier gaat het om een militair eerbetoon: soldaten buigen voor hun vorst. De slaapkamer van Emily Dickinson met grote ramen op het zuiden en westen heeft een perfect uitzicht op het ondergaan van de zon. Zij kijkt vanuit het hoekje van de schoorsteen. Zij vergelijkt de kleuren van de zonsondergang met legers die in divisies staan opgesteld.
“Tyrian”: donker paars. Tyrus staat bekend om zijn dieppaarse kleurstof.
“Brigadier”: kleurrijk (Emily Dickinson Lexikon).
“Cockade”: kokarde, militair erelint.

I met a King this afternoon!

Emily Dickinson

I met a King this afternoon!
He had not on a Crown indeed,
A little Palmleaf Hat was all,
And he was barefoot, I’m afraid!

But sure I am he Ermine wore
Beneath his faded Jacket’s blue –
And sure I am, the crest he bore
Within that Jacket’s pocket too!

For ’twas too stately for an Earl –
A Marquis would not go so grand!
‘Twas possibly a Czar petite –
A Pope, or something of that kind!

If I must tell you, of a Horse
My freckled Monarch held the rein –
Doubtless an estimable Beast,
But not at all disposed to run!

And such a wagon! While I live
Dare I presume to see
Another such a vehicle
As then transported me!

Two other ragged Princes
His royal state partook!
Doubtless the first excursion
These sovereigns ever took!

I question if the Royal Coach
Round which the Footmen wait
Has the significance, on high,
Of this Barefoot Estate!

F183/J166/1860

Ik kwam vanmiddag een Koning tegen!
Hij had zowaar geen Kroon op,
Een Hoed van Palmbladeren was alles,
En hij ging blootsvoets, vrees ik!

Maar zeker weet ik dat hij Hermelijn droeg
Onder het blauw van zijn versleten Jas –
En zeker ben ik, dat hij ook een wapen droeg
In de zak van die Jas!

Want ‘t was te statig voor een Graaf –
Een Markies zou niet met zo’n grandeur gaan!
Was ’t misschien een klein Tsaartje –
Een Paus, of iets van dien aard!

Als ik je ga vertellen, van het Paard
Mijn Vorst met sproeten hield de teugels vast –
Ongetwijfeld een schattig Beestje,
Maar helemaal niet uitgerust om te rennen!

En wat voor een wagen! Zolang ik leef
Mag ik dromen
Om nog zo’n voertuig te zien,
Als mij toen in vervoering bracht!

Twee andere haveloze Prinsen
Namen deel aan de koninklijke stoet!
Ongetwijfeld het eerste uitstapje
Dat deze vorsten ooit ondernamen.

Ik vraag me af of de Koninklijke Koets
Waar het Voetvolk omheen wacht
Zo’n grote betekenis heeft,
Als die van deze Blote Voeten Stand.

“The King” – mogelijk bedoelt Emily Dickinson zichzelf, omdat zij beschrijft dat zij sproeten had en behoorde tot de ‘blote voeten stand’.
“Transported”: Emily speelt met de dubbele betekenis van dit woord, van “vervoerd” en “in vervoering gebracht”.

1861

Emily Dickinson

If it had no pencil

Emily Dickinson

If it had no pencil
Would it try mine –
Worn – now – and dull – sweet,
Writing much to thee.
If it had no word,
Would it make the Daisy,
Most as big as I was,
When it plucked me?

F184/J921/1861

Als jij geen potlood had
Zou je de mijne kunnen proberen –
Versleten – nu – en stomp – lief,
Van het vele schrijven aan jou.
Als jij geen woorden had,
Zou je een Madeliefje kunnen tekenen,
Zeker net zo groot als ik was,
Toen je mij plukte?

Het gedicht was vastgespeld aan een potloodstompje en gestuurd naar Samuel Bowles. De “it” van de eerste regel is dus een “hij”, maar voor een vloeiender vertaling heb ik er “jij” van gemaakt.
“Plucked”: plukte. Het heeft ook een erotische betekenis van ‘genomen worden’, ‘ontmaagd’ en ‘uitgekleed’. Het zou dan goed passen bij het lieve potloodstompje.

A Wife – at daybreak I shall be

Emily Dickinson

A Wife – at Daybreak – I shall be –
Sunrise – Hast thou a Flag for me?
At Midnight – I am yet a Maid –
How short it takes to make it Bride –
Then – Midnight – I have passed from Thee –
Unto the East – and Victory.

Midnight – Good Night! – I hear them Call –
The Angels bustle in the Hall –
Softly – my Future climbs the Stair –
I fumble at my Childhood’s Prayer –
So soon to be a Child – no more –
Eternity – I’m coming – Sir –
Master – I’ve seen the face – before!

F185/J461/1861

Een Vrouw – zal ik zijn – als de Dag aanbreekt –
Zonsopgang – steek Jij de Vlag voor mij uit?
Om Middernacht – ben ik nog Maagd –
Hoe kort het duurt haar tot Bruid te maken –
Ja – om Middernacht – ben ik Jou voorbijgegaan
Naar het Oosten – en de Victorie –

Middernacht – Goede Nacht! – hoor ik ze roepen –
Geroezemoes van Engelen op de Gang –
Zachtjes – komt mijn Toekomst de Trap op –
Ik stamel het gebed uit mijn Kindertijd –
Al gauw zal ik geen Kind meer zijn –
Eeuwigheid – ik kom – Heer –
Meester – Ik heb het gezicht eerder gezien!

“Wife”: getrouwde vrouw, echtgenote (niet gewoon vrouw!). Vanwege de strekking van het gedicht vertaal ik toch met vrouw (volwassen, geen maagd meer). Daarbij komt nog dat Emily Dickinson ongehuwd bleef.
“East” – het oosten staat voor het hemels paradijs, extase. Daar past ook victorie bij.
“Master” – Emily Dickinson schreef drie lange brieven en tenminste zeven gedichten aan iemand die zij ‘meester’ noemde. Het is niet duidelijk wie dit geweest moet zijn. Was het een geliefde? En wie kwam er dan voor in aanmerking? Het heeft tot eindeloze speculaties geleid, maar we weten het niet. In de tijd van Emily Dickinson noemden geliefden elkaar ook ‘meester’. Het kan wellicht om een vrouw gaan. Daarnaast werd de titel ook aan god of Christus gegeven.
Varianten:
– voor “yet” (regel 3): “but” (maar);
– voor “Master” (regel 13): “Savior” (Verlosser);
– voor regels 12 en 13: “The Vision flutters in the door – | Master – I’ve seen the face before – (Het Visioen fladdert in de deur – | Ik heb het gezicht eerder gezien –).

The Juggler’s Hat her Country is

Emily Dickinson

The Juggler’s Hat her Country is –
The Mountain Gorse – the Bee’s!

F186/J330/1861

De Hoge Hoed is haar Grondgebied –
De Brem – dat van de Bij!

“Mountain Gorse”: gele brem.
Spreuk, gezonden naar Samuel Bowles, een vriend. Wat komt er uit een hoge hoed?

Through the strait pass of suffering

Emily Dickinson

Through the Straight pass of Suffering –
The Martyrs even trod –
Their feet opon Temptation –
Their foreheads – opon God –

A Stately – Shriven Company –
Convulsion playing round –
Harmless as streaks of Meteor –
Opon a Planet’s Bond –

Their faith the Everlasting Troth –
Their Expectation – sure –
The Needle to the North Degree –
Wades so – through polar Air!

F187/J792/1861

Door de Nauwe doorgang van het Lijden –
Stapten de Martelaren met vaste tred –
Hun voeten op de Verleidingen –
Hun voorhoofd – gericht op God –

Een Statig – Gelouterd Gezelschap –
De Commotie die er omheen ontstaat –
Is onschuldig als Meteoorstrepen –
In de Baan van een Planeet –

Hun geloof: de Eeuwige Trouw –
Hun Verwachting – zo zeker –
Als de Kompasnaald naar het Noorden –
Waadt – door Poolluchten!

“Suffering”: lijden, lijdensweg, marteldood (van martelaren).
“Shriven”: vergiffenis of absolutie ontvangen. In het christelijk geloof komt na vergiffenis geven de absolutie, de kwijtschelding van de schuld.
“Bond”: band, contract, verbond, keten.
Emily Dickinson stuurt het gedicht in een brief. Ze wil hem overtuigen van haar “sneeuw” (zuivere bedoelingen, standvastigheid of ongereptheid?). Het gedicht gaat over haarzelf: zij zal haar weg blijven volgen. Een latere versie van het gedicht werd gepubliceerd in The Independent van 12 maart 1891 onder de titel “The Martyrs”.
Varianten:
– voor “even” (regel 2): “steady” (gestaag);
– voor “foreheads” (regel 4): “faces” (gezichten);
– voor “sure” (regel 10): “fair (duidelijk).