↓
 

Emily Dickinson

Gedichten

Bericht navigatie

<< 1 2 … 167 168 169 170 171 172 173 … 265 266 >>

The duties of the Wind are few

Emily Dickinson

The duties of the Wind are few –
To cast the ships, at Sea,
Establish March, the Floods escort,
And usher Liberty.

The pleasures of the Wind are broad,
To dwell Extent among,
Remain, or wander,
Speculate, or Forests entertain –

The kinsmen of the Wind are Peaks
Azof – the Equinox,
Also with Bird and Asteroid
A bowing intercourse –

The limitations of the Wind
Do he exist, or die,
Too wise he seems for Wakelessness,
However, know not I –

F1160/J1137/1869

De plichten van de Wind zijn gering –
Schepen voortdrijven, op Zee,
Maart inzetten, de Vloed escorteren,
En Vrijheid aankondigen.

De vreugden van de Wind zijn enorm,
Om te wonen tussen Weidsheid,
Blijven, of gaan dwalen,
Mijmeren, of de Bossen vermaken –

De vrienden van de Wind zijn Bergtoppen
Golven – de Equinox,
Ook met Vogels en Vallende Sterren
Gaat hij beleefd om –

De grenzen van de Wind
Of hij echt bestaat, of ook sterft,
Te wijs lijkt hij mij voor de Eeuwige Slaap.,
Alhoewel, ik weet het niet –

“Azof”: water bij de Oekraîne. Emily gebruikt het woord voor golven en zeeën.
“Equinox”: Equinox, de dag dat de zon loodrecht op de evenaar staat en de duur van dag gelijk is aan die van de nacht. Dus rond 20 maart en 22 september.
“Wakelessnes” – gezien de vorige regel ook te maken hebben met de opstanding, in de trant van “te wijs lijkt hij mij om niet te Verrijzen”.

When Etna basks and purrs

Emily Dickinson

When Etna basks and purrs
Naples is more afraid
Than when she shows her Garnet Tooth –
Security is loud –

F1161/J1146/1869

Wanneer de Etna in de zon ligt te spinnen
Is Napels veel banger
Dan dat ze haar Granaten Tanden laat zien –
Beveiliging is luidruchtig –

“Basks”: zonnebaadt.
Emily Dickinsons versie van ‘Blaffende honden bijten niet’. Terzijde: de Vesuvius ligt bij Napels en de Etna op Sicilië. In gedicht F1691 maakt Emily Dickinson de omgekeerde fout als ze de Vesuvius bij Sicilië situeert.

A Mine there is no Man would own

Emily Dickinson

A Mine there is no Man would own
But must it be conferred,
Demeaning by exclusive wealth
A Universe beside –

Potosi never to be spent
But hoarded in the mind
What Misers wring
———their hands tonight
For Indies in the Ground!

F1162/J1117/1869

Er is een Mijn die geen Mens kan bezitten
Maar geschonken moet worden,
Door haar exclusieve rijkdom kleineert ze
Een Wereld die vergeleken bij –

Potosí nooit uitgeput zal raken
Maar wordt opgepot in de geest
Hoeveel Vrekken wrijven zich
———vannacht in de handen
Voor Schatten in de Grond!

“Potosi”: stad in Bolivia, beroemd om zijn mijnen.
“Hoard”: oppotten, opsparen, koesteren.
“Indies”: goud, rijkdom, schatten.
Verzonden naar Susan Dickinson.

A Spider sewed at Night

Emily Dickinson

A Spider sewed at Night
Without a Light
Upon an Arc of White –

If Ruff it was of Dame
Or Shroud of Gnome
Himself himself inform –

Of Immortality
His Strategy
Was Physiognomy –

F1163/J1138/1869

Een Spin naaide in de Nacht
Zonder Licht
Op een Boog van Wit –

Alsof het een Kantje voor een Dame was
Of een Lijkwade voor een Kabouter
Legt hij zichzelf uit –

Om Onsterfelijk te worden
Was zijn Strategie
Fysionomie –

“Ruff”: een kanten kraag.
“Physiognomy”: Fysionomie is een oude leer die zegt dat je aan de buitenkant van een mens kunt zien hoe het innerlijk zal zijn.

The Day grew small, surrounded tight

Emily Dickinson

The Day grew small, surrounded tight
By early, stooping Night –
The Afternoon in Evening deep
Its Yellow shortness dropt –
The Winds went out their martial ways
The Leaves obtained excuse –
November hung his Granite Hat
Opon a nail of Plush –

F1164/J1140/1869

De dag werd korter, strak omsloten
Door de vroege, neerdalende Nacht –
De Middag heeft pas laat op de Avond
Zijn kortstondige Geel laten vallen –
Winden gingen op oorlogspad
Bladeren kregen respijt –
November hing zijn Granieten Hoed
Aan een spijker van Pluche –

1870

Emily Dickinson

Were it to be the last

Emily Dickinson

Were it to be the last
How infinite would be
What we did not suspect was marked
Our final interview.

F1165/J1164/1870

Zou dit het laatste zijn
Hoe eeuwig zou het duren
Wat we niet beseften was getekend als
Ons laatste gesprek.

“It” verwijst naar “final interview” in de laatste regel.
“Infinite” – het laatste gesprek voor iemand sterft blijf je voor altijd onthouden.
Uit een brief aan tante Catharine Dickinson Sweetser. Haar zoon is onlangs gestorven. Met de toevoeging: “Er zijn geen Doden, lieve Katie. Het Graf is slechts onze klaagzang over hen.”

Bericht navigatie

<< 1 2 … 167 168 169 170 171 172 173 … 265 266 >>

Verzamelde
Gedichten
met Nederlandse
vertaling

  • Home
  • Index Engelse Beginregels

  • Bloemlezing
  • Biografie
  • Fauna
  • Flora
  • “Hope” – diverse vertalingen
  • Kunst
  • Leeswijzer
  • Links
  • Literatuur
  • Over deze site
  • Zoeken ?

© Vertaling Adrie Lint – De vertaling mag met schriftelijke toestemming worden gebruikt voor niet-commerciële doeleinden.

↑