Emily Dickinson

No Autumn’s intercepting Chill

No Autumn’s intercepting Chill
Appalls this Tropic Breast –
But African Exuberance
And Asiatic rest –

F1563/J1516/1881

Niet de onvermijdelijke Herfstkou
Laat deze Tropische Borst schrikken –
Maar Afrikaanse uitbundigheid
En Aziatische rust –

Gestuurd naar Susan Dickinson, maar ook naar Elizabeth Holland ter nagedachtenis van haar man, waarbij “this” veranderd is in “that” (die).

The Things that never can come back, are several

The Things that never can come back,
——–are several –
Childhood – some forms of Hope –
——–the Dead –
Though Joys – like Men –
——–may sometimes make a Journey –
And still abide –
We do not mourn for Traveler, or Sailor,
Their Routes are fair –
But think enlarged of all
——–that they will tell us
Returning here –
“Here!” There are typic “Heres” –
Foretold Locations –
The Spirit does not stand –
Himself – at whatsoever Fathom
His Native Land –

F1564/J1515/1881

Er zijn diverse Dingen,
——–die nooit meer terugkomen –
Kindertijd – bepaalde vormen van Hoop –
——–de Doden –
Alhoewel Vreugde – net als Mensen –
——–soms op Reis gaat –
En nog steeds blijft bestaan –
We treuren niet om de Reiziger, of de Zeeman,
Hun Wegen zijn prachtig –
Maar denk uitgebreid na over alles
——–wat ze ons te vertellen hebben
Bij hun terugkeer hier –
“Hier!” Er zijn typische “Hieren” –
Voorspelbare Plekken –
De Geest heeft geen voetstuk –
Hij – in welk Bereik ook
Wordt zijn Eigen Land –

“Returning here” – als we de doden weer zullen terugzien, in de hemel dus.
“Foretold Locations” – de voorstellingen die we van de hemel hebben.
“Fathom”: vadem (lengtemaat 1,82 m), bereik, diepgang (Noah Webster, Lexicon, 1844).
“His Native Land”: zijn Geboorteland – hier wat vrijer vertaald.
Emily Dickinson is nauw bevriend met Elizabeth Holland en schrijft haar vele brieven. Als haar man Josiah in 1881 sterft aan een hartaanval, stuurt Emily Dickinson haar in een maand vier brieven, waarvan dit gedicht het laatste is.

F1565/J1519/1881

De bleke Paardenbloemstengel
Maakt het Gras stomverbaasd –
En de Winter wordt meteen
Een eindeloos Helaas –
De Stengel hijst één opvallende Knop omhoog
En dan een kleurrijke Bloem, –
De Aankondiging van de Zonnen
Dat de begrafenis voorbij is –

“Suns”: de felle zon-gele bloemen van de paardenbloem. Het gedicht is gestuurd naar Sarah Tuckmann met een bosje paardenbloemen.
“Sepulture” – de begrafenis van de winter.

Not seeing, still we know

Not seeing, still we know –
Not knowing, guess –
Not guessing, smile and hide
And half caress –
And quake – and turn away,
Seraphic fear –
Is Eden’s innuendo
“If you dare”?

F1566/J1518/1881

Al zien we het niet, toch weten we het –
Weet je het niet, raad ernaar –
Raad je het niet, verberg je achter een lach
En streel het bijna –
En beef – en vertrek,
Engelachtige angst –
Is een toespeling op het Paradijs*
“Als je durft”?

“Not seeing” – dit gedicht is een kort briefje aan Sarah Tuckerman die bij huize Dickinson op bezoek komt. Emily Dickinson leidt het gedicht in met: “Vinnie vroeg me of ik een bericht voor je had, en terwijl ik er een ging plukken, ging je ervandoor.”
“Seraphic” – toen Adam en Eva uit het paradijs waren verjaagd, hield een engel met een vlammend zwaard de wacht.
“If you dare” – durf je net als Eva van de geplukte vrucht te eten?

How much of Source escapes with thee

How much of Source escapes with thee –
How chief thy sessions be –
For thou hast borne a universe
Entirely away.

F1567/J1517/1881

Zoveel van de Bron gaat er met jou vandoor –
Zo belangrijk waren ontmoetingen met jou –
Want jij hebt een heel universum
Volledig weggevoerd.

In een brief aan Elizabeth Holland. Emily Dickinson schrijft over haar pas gestorven man en besluit met dit korte gedicht.

1882

Sweet Pirate of the Heart

Sweet Pirate of the Heart,
Not Pirate of the Sea –
What wrecketh thee?
Some Spice’s Mutiny –
Some Attar’s perfidy?
Confide in me –

F1568/J1546/1882

Lieve Harts-piraat,
Niet van de Zee –
Waardoor leed je schipbreuk?
Muiterij van wat Specerijen –
Verraad van wat Parfums?
Neem me in Vertrouwen –

Gedicht ter afsluiting van een berichtje aan mevrouw Tuckerman om haar te bedanken voor een nieuwjaarsgeschenk. Boven het gedicht is geschreven: “Voor het hart dat schrijft, hopen we dat het geen zucht hoeft te laten”.

Gedichten