Categorie archieven: Uncategorized

It’s easy to invent a Life

Emily Dickinson

It’s easy to invent a Life –
God does it – every Day –
Creation – but the Gambol
Of His Authority –

It’s easy to efface it –
The thrifty Deity
Could scarce afford Eternity
To Spontaneity –

The Perished Patterns murmur –
But His Perturbless Plan
Proceed – inserting Here – a Sun –
There – leaving out a Man –

F747/J724/1863

Het is simpel om een Leven uit te vinden –
God doet het – elke dag –
Scheppen – slechts een Bokkensprongetje
Van Zijn Autoriteit –

Het is simpel om het uit te wissen –
De zuinige God
Kon moeilijk de Eeuwigheid verlenen
Aan Spontaniteit –

De Vergane Exemplaren mopperen –
Maar zijn Onverstoorbaar Plan
Ga uw gang – en plaatst hier – een Zon –
Laat daar – een Mens weg –

God gave a Loaf to every Bird

Emily Dickinson

God gave a Loaf to every Bird –
But just a Crumb – to Me –
I dare not eat it – tho’ I starve –
My poignant luxury –

To own it – touch it –
Prove the feat –
————that made the Pellet mine –
Too happy – in my Sparrow’s chance –
For Ampler Coveting –

It might be Famine – all around –
I could not miss an Ear –
Such Plenty smiles upon my Board –
My Garner shows so fair –

I wonder how the Rich – may feel –
An Indiaman – An Earl –
I deem that I – with but a Crumb –
Am Sovereign of them all –

F748/J791/1863

God gaf Brood aan elke Vogel –
Maar slechts een Kruimeltje – voor Mij –
Ik durf het niet te eten – al verhonger ik –
Mijn schrijnende luxe –

Om het te hebben – het aan te raken –
Ervaar het wonder –
————dat het Stukje de mijne maakte –
Te gelukkig – in mijn Mussen-lot –
Voor een Groter Verlangen –

Er kan Hongersnood zijn – overal –
Ik heb geen Korenaar te missen –
Zoveel overvloed lacht er vanaf mijn Bord –
Mijn Voorraadschuur ziet er zo prachtig uit –

Ik vraag me af wat Rijke Mensen – voelen –
Een Miljonair – een Graaf –
Ik vind dat ik – met maar een Kruimel –
Over hen allen Soeverein ben –

“Indiaman”: koopman die op Indië vaart, (figuurlijk) miljonair.

Where Thou art – that – is Home

Emily Dickinson

Where Thou art – that – is Home –
Cashmere – or Calvary – the same –
Degree – or Shame –
I scarce esteem Location’s Name –
So I may Come –

What Thou dost – is Delight –
Bondage as Play – be sweet –
Imprisonment – Content –
And Sentence – Sacrament –
Just We two – meet –

Where Thou art not – is Wo –
Tho’ Bands of Spices – row –
What Thou dost not – Despair –
Tho’ Gabriel – praise me – Sir –

F749/J725/1863

Waar Jij bent– dat – is Thuis –
Kashmir – of Kruisweg – om het even –
Klasse – of Schande –
Naam van de Plaats doet mij er niet toe –
Als ik maar mag Komen –

Wat Jij doet – is Genot –
Onderwerping als Spel – moet lief zijn –
Gevangen – een Genoegen –
En Straf – een Sacrament –
Als Wij Twee maar – bij elkaar zijn –

Waar Jij niet bent – is Pijn –
Al verspreiden zich de Complexe Geuren –
Wat Jij niet doet – brengt Wanhoop –
Al zingt Gabriël – prijs me – Heer –

“Cashmere”: Kasjmir, figuurlijk voor luxe, hemels (zie lexicon). De komst van de lente maakt heel de wereld Kasjmir.
“Gabriel”– de aartsengel Gabriël. Emily Dickinson gebruikt de naam vaker voor zangvogel.

We thirst at first – ’tis Nature’s Act

Emily Dickinson

We thirst at first – ’tis Nature’s Act –
And later – when we die –
A little Water supplicate –
Of fingers going by –

It intimates the finer want –
Whose adequate supply
Is that Great Water in the West –
Termed Immortality –

F750/J726/1863

Eerst hebben we dorst – zo is de Natuurwet –
En later – als we sterven –
Smeken we om een beetje water –
Van de vingers die voorbijgaan –

Het duidt een subtieler behoefte aan –
Waarin toereikend voorzien wordt
Door dat Grote Water in het Westen –
Onsterfelijkheid genoemd –

Precious to Me – She still shall be

Emily Dickinson

Precious to Me – She still shall be –
Though She forget the name I bear –
The fashion of the Gown I wear –
The very Color of My Hair –

So like the Meadows – now –
I dared to show a Tress of Their’s
If haply – She might not despise
A Buttercup’s Array –

I know the Whole – obscures the Part –
The fraction – that appeased the Heart
Till Number’s Empery –
Remembered – as the Milliner’s flower
When Summer’s Everlasting Dower –
Confronts the dazzled Bee –

F751/J727/1863

Mij Dierbaar – dat zal Ze altijd blijven –
Ook als Ze de naam die ik draag vergeet –
De stijl van de Jurk die ik aanheb –
De juiste Kleur van Mijn Haar –

Net als de Weiden – nu –
Ik durfde een Vlecht Daarvan te laten zien
Voor het geval dat – Ze een Rij
Boterbloemen niet zou minachten –

Ik weet dat het Geheel – het Deel verhult –
Het stukje – dat het Hart bevredigde
Tot de Getallen de Macht kregen –
In mijn Herinnering – als de Kunstbloem
Terwijl het Eeuwige Geschenk van de Zomer –
Zich ontvouwt aan de verbijsterde Bij –

“She”; waarschijnlijk wordt hiermee haar geliefde Sue (wiskundelerares) bedoeld, die de kleine boterbloem, Emily Dickinson met haar rossige haar en witte jurk vergeten is.
“Fraction”: zowel stukje als breuk (wiskundig).
“Number’s Empery”: de macht der getallen.
“Milliner’s flower”: letterlijk de bloem van de hoedenmaakster, een kunstbloem dus. Het stukje dat Susan Dickinson met Emily Dickinson deelt voelt als een kunstbloem, vergeleken met de rijke zomer die Susan Dickinson nu met de broer van Emily Dickinson deelt. En die blijft als een verbijsterde bij achter.

Ah, Teneriffe!

Emily Dickinson

Ah, Teneriffe!
Retreating Mountain!
Purples of Ages – pause for you –

Sunset –
——reviews her Sapphire Regiment –
Day – drops you
——her Red Adieu!

Still – Clad in your Mail of ices –
Thigh of Granite – and thew – of Steel –
Heedless – alike –
——of pomp – or parting

Ah, Teneriffe!
I’m kneeling – still –

F752/J666/1863

O, Vulkaan van Tenerife!
Berg die de Aftocht blaast!
Het Paars van Eeuwen – stopt voor jou –

De Zonsondergang –
——inspecteert zijn Saffieren Regiment –
De Dag – zendt je zijn Rood Adieu!

Nog altijd – Gekleed in jouw Pantser van IJs –
Dijen van Graniet – en spieren – van Staal –
Even – Onverschillig –
——voor pracht – als afscheid

O, Vulkaan van Tenerife!
Ik blijf knielen – nog steeds –

“Teneriffe”: bedoeld wordt El Teide, de slapende vulkaan op het eiland Tenerife in Spanje. Emily Dickinson vergelijkt zichzelf wel met een vulkaan en hier mogelijk haar geliefde.
Het gedicht is gericht aan Susan Dickinson, haar geliefde die steeds meer afstand van haar neemt. Wat later schrijft Emily Dickinson in haar handschriften nog een andere versie, zonder de seksuele ondertoon.

Ah, Teneriffe – Receding Mountain –
Purples of Ages halt for You –
Sunset reviews
——Her Sapphire Regiments –
Day – drops You His Red Adieu –
Still clad in Your Mail of Ices –
Eye of Granite – and Ear of Steel –
Passive alike – to Pomp – and Parting –
Ah, Teneriffe – We’re pleading still –

O, Tenerife – Berg die de Aftocht blaast –
Het Paars van Eeuwen stopt voor Jou –
De Zonsondergang inspecteert
——Zijn Saffieren Regimenten –
De Dag – zendt je zijn Rood Adieu!
Nog steeds gekleed in Je Wapenrok van IJs –
Ogen van Graniet – Oren van Staal –
Even gelaten – bij Pracht – als Afscheid –
O, Tenerife – We blijven smeken –

Grief is a Mouse

Emily Dickinson

Grief is a Mouse –
And chooses Wainscot in the Breast
For His Shy House –
And baffles quest –

Grief is a Thief – quick startled –
Pricks His Ear – report to hear
Of that Vast Dark –
That swept His Being – back –

Grief is a Juggler –
———boldest at the Play –
Lest if He flinch – the eye that way
Pounce on His Bruises –
———One – say – or Three –
Grief is a Gourmand –
———spare His luxury –

Best Grief is Tongueless – before He’ll tell –
Burn Him in the Public Square –
His Ashes – will
Possibly – if they refuse –
———How then know –
Since a Rack couldn’t coax
———a syllable – now.

F753/J793/1863

Verdriet is een Muis –
Die in de Borst naar een Plint zoekt
Voor Zijn Schuwe Huis –
En elk zoeken tart –

Verdriet is een Dief – die snel opgeschrikt –
Zijn Oren spitst – om een geluidje te horen –
In die Enorme Duisternis –
Die Zijn Bestaan – wegvaagde –

Verdriet is een Jongleur –
———de brutaalste in het Spel –
Bang dat als Hij verstrakt – het oog richting –
Zijn Zere Plekken stuitert –
———naar Eentje – of zeg maar – Drie –
Verdriet is een Veelvraat –
———zuinig met Zijn genoegens –

Stil is Verdriet op z’n best – voor Het zich uit –
Verbrand Het en plein public –
De As ervan – zal spreken –
Misschien – als ze het niet doet –
———Hoe weten we het dan –
Aangezien zelfs een Pijnbank er –
———nu – geen woord uit kan krijgen –

“Wainscot”: lambrisering, waar het verdriet als een muis zich achter kan verstoppen.
Varianten:
– voor “Ashes” (regel 15): “embers” (sintels);
– voor “a syllable” (regel 17): “an answer” (een antwoord).