↓
 

Emily Dickinson

Gedichten

Categorie archieven: Uncategorized

Bericht navigatie

<< 1 2 … 134 135 136 137 138 139 140 … 265 266 >>

These tested Our Horizon

Emily Dickinson

These tested Our Horizon –
Then disappeared
As Birds before achieving
A Latitude.

Our Retrospection of Them
A fixed Delight,
But our Anticipation
A Dice – a Doubt –

F934/J886/1865

Zij beproefden Onze Horizon –
Verdwenen toen
Als Vogels voor het bereiken van
Een Breedtegraad

Onze Terugblik op Hen
Geeft een blijvende Vreugde,
Maar Vooruitzien is voor ons
Een Dobbelspel – vol Onzekerheid –

“Latitude”: breedtegraad.

As imperceptibly as Grief

Emily Dickinson

As imperceptibly as Grief
The Summer lapsed away –
Too imperceptible at last
To seem like Perfidy –

A Quietness distilled
As Twilight long begun
Or Nature spending with herself
Sequestered Afternoon.

Sobriety inhered
Though gaudy influence
The Maple lent unto the Road
And graphic Consequence

Invested sombre place –
As suddenly be worn
By sober Individual
A Homogeneous Gown –

Departed was the Bird –
And scarcely had the Hill
A flower to help His straightened face
In stress of Burial –

The Winds came closer up –
The Cricket spoke so clear
Presumption was – His Ancestors
Inherited the Floor –

The Dusk drew earlier in –
The Morning foreign shone –
A courteous, yet harrowing Grace,
As Guest, that would be gone –

And thus, without a Wing
Or service of a Keel
Our Summer made her light escape
Unto the Beautiful.

F935/J1540/1865

Net zo onmerkbaar als Verdriet
Verstreek de Zomer –
Te onmerkbaar op ’t laatst
Om van Verraad te spreken –

Een Concentratie van Stilte
Zoals bij aanhoudende Schemer
Of wanneer de Natuur met zichzelf
Een rustige Middag doorbrengt.

Een ingetogen Rust heerste er
Ook al gaf de Esdoorn aan de Weg
Een bontgekleurd effect
En was in een sterk Reliëf

De donkere plek gestoken –
Alsof een eenvoudig individu
Plots een Uniform gewaad
Aan het dragen is ¬–

Vertrokken waren de Vogels –
En de Heuvel had nauwelijks een bloem
Om Zijn verstarde gezicht te verzachten
Bij de spanningen van de Begrafenis –

De Wind stak dichterbij op –
De Krekel sprak zo duidelijk
Vermoedelijk – hadden Zijn Voorouders
De Grond geërfd –

Het Donker kwam eerder –
De Ochtend kreeg een vreemd licht –
Een Hoffelijke, maar schrijnende Genade,
Als van een Gast, op het punt te vertrekken –

En dus, zonder een Zeil
Of een Kiel te gebruiken
Ontsnapte onze Zomer luchtig
De Schoonheid in.

“Inhere”: kleven, vasthouden, ook wel “in here”.
Het gedicht is ook in latere versies bewaard gebleven met slechts vier strofen, waarbij de strofen 3 t/m 6 ontbreken.
Variant voor “seem” (regel 4): “feel” (aan te voelen).

As willing lid o’er Weary Eye

Emily Dickinson

As willing lid o’er Weary Eye
The Evening on the Day leans
Till of all our Nature’s House
Remains but Balcony

F936/J1050/1865

Als gewillig ooglid over het Vermoeide oog
Steunt de Avond op de Dag
Tot van heel het Huis van onze Natuur
Alleen de Luifel overblijft

Not all die early, dying young

Emily Dickinson

Not all die early, dying young –
Maturity of Fate
Is consummated equally
In Ages, or a Night –

A Hoary Boy, I’ve known to drop
Whole statured – by the side
Of Junior of Fourscore – ’twas Act
Not Period – that died.

F937/J990/1865

Niet ieder die jong sterft, sterft te vroeg –
De Rijpheid van het Levenslot
Wordt net zo goed volbracht
In de loop der Jaren, als in een Nacht –

Een Grijze Jongen, zag ik onderuitgaan
Helemaal volgroeid – naast
Een Jongeman van Tachtig – wat ze Deden
Niet de Levensduur – was wat stierf.

“Consummated”: volbracht, voltrokken. Een beeldspraak die verwijst naar de laatste woorden van Jezus aan het kruis. “Nadat Jezus gedronken had zei Hij: ‘Het is volbracht.’ Hij boog zijn hoofd en gaf de geest.” (Johannes 19, 30).

Those who have been in the Grave the longest

Emily Dickinson

Those who have been in the Grave the longest –
Those who begin Today –
Equally perish from our Practise –
Death is the other way –

Foot of the Bold did least attempt it –
It – is the White Exploit –
Once to achieve, annuls the power
Once to communicate –

F938/J922/1865

Zij die al het langst in het Graf liggen –
En Zij die Vandaag eraan beginnen
Verdwijnen evenzeer uit ons Dagelijks Leven.
De Dood is de andere kant op –

Dapperen durfden daar amper een stap te zetten
Daar – is het Hemelse Avontuur –
Eenmaal ondernomen, doet zij de kracht om nog
Eenmaal te communiceren teniet –

“White”: wit, zuiver, ook in de betekenis van spiritueel, hemels.
Variant voor “other way” (regel 4): “further way” (verder weg).

Impossibility, like Wine

Emily Dickinson

Impossibility, like Wine
Exhilarates the Man
Who tastes it; Possibility
Is flavorless – Combine

A Chance’s faintest Tincture
And in the former Dram
Enchantment makes ingredient
As certainly as Doom –

F939/J838/1865

Net als Wijn, heeft wat Onmogelijk is
Een stimulerend effect op de Mens
Die ervan proeft; wat Mogelijk is
Heeft geen smaak – Meng het

Met een miniem Vleugje Risico
En bij het eerste Neutje
Krijgt het Fascinatie als ingrediënt
En vast ook Noodlot –

So set its Sun in Thee

Emily Dickinson

So set its Sun in Thee
What Day be dark to me –
What Distance – far –
So I the Ships may see
That touch – how seldomly –
Thy Shore?

F940/J808/1865

Dat zijn Zon in Jou mag ondergaan
Wat zal de Dag duister zijn voor mij –
Wat de Afstand – ver –
Dat ik de Schepen kan zien
Die – zo zelden –
Jouw Oever aandoen?

“Its” verwijst naar dag.
Emily Dickinson stuurt het gedicht naar haar hartsvriendin Susan Dickinson die voor haar gevoel op afstand blijft. De bezoeken aan elkaar worden zeldzaam.

Bericht navigatie

<< 1 2 … 134 135 136 137 138 139 140 … 265 266 >>

Verzamelde
Gedichten
met Nederlandse
vertaling

  • Home
  • Index Engelse Beginregels

  • Bloemlezing
  • Biografie
  • Fauna
  • Flora
  • Kunst
  • Leeswijzer
  • Links
  • Literatuur
  • Over deze site
  • Zoeken ?

© Vertaling Adrie Lint – De vertaling mag met schriftelijke toestemming worden gebruikt voor niet-commerciële doeleinden.

↑