The Well upon the Brook
Were foolish to depend –
Let Brooks – renew of Brooks –
But Wells – of failless Ground!
F1051/J1091/1865
Hoe dwaas is de Bron
Die op de Beek vertrouwt –
Laat Beken – zich verversen uit Beken –
Maar Bronnen – uit vaste Grond!
It was not Saint – it was too large –
Nor Snow – it was too small –
It only held itself aloof
Like something spiritual –
F1052/J1092/1865
Ze was geen Heilige – ze was te groot –
Ook geen Sneeuw – ze was te klein –
Ze bleef gewoon op afstand
Als iets spiritueels –
Because ’twas Riches I could own,
Myself had earned it – Me,
I knew the Dollars by their names –
It feels like Poverty
An Earldom out of sight to hold,
An Income in the Air,
Possession – has a sweeter chink
Unto a Miser’s Ear –
F1053/J1093/1865
Want het was Rijkdom die ik kon bezitten,
Ikzelf had het verdiend – Ik,
Ik kende de Dollars bij hun naam –
Het voelt als Armoede
Een onzichtbaar Graafschap beheren,
Een Inkomen van Lucht,
Bezit – rinkelt het zoetst
In het Oor van een Vrek –
Themself are all I have –
Myself a freckled – be –
I thought you’d choose
A Velvet Cheek
Or one of Ivory –
Would you – instead of Me?
F1054/J1094/1865
Zij zijn alles wat ik heb –
Ikzelf zit – vol sproeten –
Ik dacht dat jij zou kiezen
Voor een Fluwelen Wang
Of een van Ivoor –
Zou jij – in plaats van Mij?
To Whom the Mornings stand for Nights,
What must the Midnights – be!
F1055/J1095/1865
Voor wie Ochtenden staan voor Nachten,
Wat moeten Middernachten – wel niet zijn!
Could I but ride indefinite
As doth the Meadow Bee
And visit only where I liked
And No one visit me
And flirt all Day with Buttercups
And marry whom I may
And dwell a little everywhere
Or better, run away
With no Police to follow
Or chase Him if He do
Till He should jump Peninsulas
To get away from me –
I said “But just to be a Bee”
Upon a Raft of Air
And row in Nowhere all Day long
And anchor “off the Bar”
What Liberty! So Captives deem
Who tight in Dungeons are.
F1056/J661/1865
Kon ik maar eindeloos vliegen
Zoals de Weidebij dat doet
En alleen op bezoek waar ik graag wil
En Niemand die mij komt opzoeken
En de hele Dag flirten met Boterbloemen
En trouwen met wie ik mag
En overal een beetje rondhangen
Of beter nog, wegrennen
Zonder Politieagent achter me aan
Of als hij dat doet Hem opjagen
Hij zou over Landerijen moeten springen
Om van me af te komen –
Ik zei: “Was ik maar gewoon een Bij.”
Die op een Luchtvlot
Heel de dag in Niemandsland peddelde
En “Onbezonnen” het anker uitgooide.
Wat een Vrijheid! Zo dromen Gevangenen
Die opgesloten in Kerkers zitten.
Embarrassment of one another
And God
Is Revelation’s limit,
Aloud
Is nothing that is chief,
But still,
Divinity dwells under Seal –
F1057/J662/1865
Gêne voor elkaar
En God
Beperkt de Openbaring,
In woorden
Is niets belangrijk,
Maar in stilte,
Woont God onder het Zegel –